Beth O'Leary - Współlokatorzy

Tiffy i Leon dzielą mieszkanie.

Tiffy i Leon dzielą łóżko.

Tiffy i Leon nigdy się nie spotkali...

Po bolesnym zerwaniu ze swoim chłopakiem, Tiffy Moore pilnie potrzebuje nowego mieszkania. Niestety jej biedne zarobki w pracy nie są wystarczające, aby wynająć dobre lokum w Londynie. Leon Twomey pracuje w szpitalu na nocne zmiany, harując jak wół, aby pomóc swojemu bratu wyjść z więzienia, gdzie odsiaduje niesłuszną karę. Rozpaczliwie potrzebuje pieniędzy. Ich drogi się splatają, gdy znajdują rozwiązanie sytuacji i postanawiają zostać współlokatorami. Tiffy dostanie mieszkanie na noce i weekendy, a Leon będzie w nim przebywał, gdy ona będzie w pracy. Ich układ zdaje się być idealnym pomysłem, nieważne co sądzą o nim przyjaciele Tiffy, czy niezadowolona dziewczyna Leona.

Kiedy zaczynają pisać do siebie karteczki, gotować jedzenie i zdradzać niewinne sekrety życiowe, z dnia na dzień stają się coraz bliżsi. Ale pisanie na papierze, bez większych zobowiązań wobec drugiej osoby, jest proste. Co się wydarzy, kiedy w końcu dojdzie między nimi do spotkania?

"Współlokatorzy" to książka, która w ostatnim czasie zawładnęła całym bookstagramem. Nie znam osoby, która by przynajmniej o tej książce nie słyszała. Co ciekawe, ja początkowo nawet nie miałam w planach jej czytać. Okładka nie przyciągnęła mojej uwagi, opis zresztą też. Dopiero kiedy wszyscy zaczęli się nad nią zachwycać, zdecydowałam się, że muszę sprawdzić, o co takie halo. Jak to z wychwalanymi książkami bywa, bardzo często zdarza się tak, że mi niestety się nie podobają. A jak było tym razem?

Tiffy właśnie rozpoczyna nowy rozdział życia - zakończyła związek pełen wzlotów i upadków z mężczyzną, który zostawił ją dla innej. Pracuje jako redaktorka w małym wydawnictwie, przez co jej zarobki ledwo starczają jej na życie. Jest zdesperowana, aby jak najszybciej wyprowadzić się od Justina, byłego chłopaka i znaleźć swoje własne miejsce za niską kwotę. Tak trafia na ogłoszenie Leona, w którym proponuje układ - mieszkanie będzie do jej dyspozycji nocami i w weekendy. Kiedy Tiffy będzie w pracy, mieszkanie będzie należeć do Leona. Będą spać w jednym łóżku, ale nigdy się nawet nie spotkają. Zdesperowana Tiffy zgadza się i wprowadza do nowego mieszkania, pomimo tego, że jej przyjaciele sądzą, że to dziwny pomysł.

Na początku miałam problem, żeby się w tę książkę wkręcić. Czytało się ją przyjemnie i szybko, ale nie bardzo widziałam, czym takim ludzie się zachwycali. Bałam się, że Tiffy będzie jedną z tych bohaterek, które użalają się nad swoim losem i płaczą za byłym chłopakiem, pomimo tego, że traktował ją beznadziejnie. I nie ukrywam, na początku niezbyt się polubiłyśmy. Właściwie to podeszłam do jej postaci z rezerwą, bo rzeczywiście na początku wypadła na słabą i niezdolną do oderwania się od niezdrowego związku. Ale szybko przekonałam się, że takie przedstawienie jej postaci było celowe i nabrałam nowego spojrzenia na całą historię. Spodziewałam się lekkiej historii, jak wszyscy pisali, a okazało się, że autorka poruszyła tu kilka bardzo poważnych tematów, jakich nawet się nie spodziewałam. I jednym z nich jest właśnie niezdrowy związek Justina i Tiffy, w którym to kobieta pada ofiarą jego manipulacji, znęcania się psychicznego i pragnienia posiadania nad nią kontroli, czego Tiffy nawet nie jest do końca świadoma. To poważny temat, o którym mało się mówi, a jest obecny w życiach wielu osób. W końcu przyłapałam się na tym, że naprawdę połączyłam się z Tiffy i w wielu sytuacjach jej współczułam. Tiffy to niby zwykła bohaterka, a jednak jej historia sprawia, że jej emocje i uczucia są bardzo realistyczne. Z pewnością niejedna osoba się z nią utożsami.

Leon postanawia wynająć swoje mieszkanie pomimo niezadowolenia swojej dziewczyny, bo potrzebne mu pieniądze, aby pomóc swojemu bratu, Richiemu. Niestety jego nocne zmiany w szpitalu nie przynoszą mu wystarczających zysków, więc zamieszkanie z Tiffy zdaje się być łatwym sposobem na zarobek. Leon to taki kochany mężczyzna, który pragnie pomóc wszystkim. Ma ogromne serducho, skrywa w sobie wiele emocji i bardzo mocno kocha swojego brata, który niezasłużenie odsiaduje karę w więzieniu. Wątki związane z Leonem, czy też Richiem, bardzo mnie poruszyły, głównie dlatego, że były takie życiowe. Tutaj jedynie czytałam o tym, jak niesprawiedliwy wyrok i brak szansy na obronę może zniszczyć komuś życie, ale przecież takie wydarzenia są na porządku dziennym w naszym świecie. Ile osób trafia do więzienia za coś, czego nie zrobiło? Ile osób zostaje skazanych, podczas gdy prawdziwi kryminaliści chodzą po świecie niewinni? To właśnie ten wątek zainteresował mnie najbardziej i nie ukrywam, że niejednokrotnie uroniłam łezkę, kiedy śledziłam, jak toczy się jego historia.

Dopiero kiedy doszło do pierwszego spotkania Tiffy i Leona na dobre przepadłam i nie odłożyłam książki na bok, dopóki nie przekręciłam ostatniej kartki. Przez te pierwsze dwieście stron nie do końca wiedziałam, do czego autorka zmierza, czy będzie to po prostu kolejna słodka historyjka miłosna, czy może mnie czymś zaskoczy. I owszem, zaskoczyła, wielokrotnie! Sama byłam zaskoczona, jak bardzo wkręciłam się w tą powieść, bo ciągle znajdowałam w niej coś wartościowego i życiowego. Tak naprawdę dopiero po ich spotkaniu historia rusza, wątki się rozwijają i wszystko nabiera kolorów. Już sam oryginalny pomysł na romans między ludźmi, którzy nigdy się nie spotkali to coś, z czym raczej nie spotykamy się często (przynajmniej ja nie czytałam jeszcze takiej książki), ale ta książka to coś o wiele więcej. Tutaj łączymy się z każdym bohaterem, każdy jest ucieleśnieniem jakiejś życiowej historii, nawet symbolem pewnej postawy, a koniec końców książka daje dużo do myślenia.

"Współlokatorzy" zdecydowanie zasługuje na rozgłos, jaki dostała. Historia miłości między Tiffy i Leonem jest jednocześnie zabawna i urocza, zwłaszcza ta część z zostawianiem sobie karteczek z wiadomościami poprzyklejanych po całym mieszkaniu, ale ma w sobie też głębię, jakiej ja się kompletnie nie spodziewałam. Sięgałam po ten tytuł przygotowana na lekką, niewymagającą lekturę, a dostałam coś o wiele więcej. Jasne, nie zostanie ona moją ulubioną książką, ale i tak uważam, że warto poświęcić jej uwagę, bo dostaniecie tu więcej niż romans, jakich pełno na półkach księgarń. Autorka miała oryginalny pomysł i raczej nie powtarzała schematów, jakie już znamy. Lektura tej książki była bardzo przyjemnym doświadczeniem, polecam!

BETH O'LEARY to brytyjska autorka. Absolwentka filologii angielskiej, zaczynająca swoją karierę w wydawnictwie publikującym książki dla dzieci. Mieszka na przedmieściach Londynu, swoją pierwszą powieść napisała w podmiejskim pociągu. Teraz jest pełnoetatową powieściopisarką, która jeśli akurat nie pisze, na pewno czyta coś porywającego, owinięcia kocem, z filiżanką herbaty w ręce.

Tytuł: Współlokatorzy

Autor: Beth O'Leary

Tytuł w oryginale: The Flatshare

Data premiery: 15 maja 2019

Wydawnictwo: Albatros

Liczba stron: 431

Ocena: 9/10

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję Wydawnictwu Albatros :)

Czytaj dalej »

21 zapowiedzi książkowych czerwca

Czerwiec wszystkim kojarzy się z nadchodzącymi wakacjami, latem, słoneczkiem i szczęściem. A wydawnictwa dodatkowo rozpieszczają nas dziesiątkami cudownych tytułów, których premiery zapowiedziane się na czerwiec. Ja osobiście mam oko na tyle książek, że nie wiem kiedy je wszystkie ogarnę. Tylu tytułów nie mogę się już doczekać! I tak przedstawiam wam tutaj listę tylko tych zapowiedzi, które przyciągnęły moją uwagę, a jest ich jeszcze więcej. Piszcie w komentarzach, których książek wyczekujecie najbardziej!

Tillie Cole - Słodki Dom (4 czerwca)

Molly Shakespeare nie miała najłatwiejszego dzieciństwa. Bardzo wcześnie straciła rodziców. Wychowywała ją babcia, która utwierdzała wnuczkę w przekonaniu, że aby wykorzystać swoją szansę i stać się kimś, musi pracować ciężej niż inni. Molly była bystra, inteligentna, rozkochana w wiedzy i wyjątkowo oczytana, jednak bardzo samotna. Większość ludzi widziała w niej tylko brązowowłosą okularnicę, najczęściej milczącą, skrytą, niezbyt modnie ubraną i niemajętną. Dziewczyna podjęła decyzję o wyjeździe z rodzinnej Anglii do Alabamy, by tam ukończyć studia i zrobić doktorat z filozofii, gdyż bardzo chciała daleko zajść.

Molly prędko się przekonuje, że ten wyjazd radykalnie zmieni jej życie. Ludzie w Alabamie kochają futbol, głośną zabawę i mają nieznośny temperament. Jednak największym zaskoczeniem i równocześnie największą rewolucją w poukładanym życiu Molly okazuje się Romeo Prince: gwiazda sportu, potomek rodziny z tradycjami i dziedzic wielkiej fortuny, a przede wszystkim chłopak o boskim ciele, cudownych oczach i zniewalającym uśmiechu. Romeo robi, co chce, i może mieć każdą dziewczynę, której zapragnie. Ale z jakiegoś powodu upodobał sobie Molly...

To pierwsza część przepięknej opowieści o miłości, która rozkwitła między dwojgiem młodych ludzi z zupełnie innych światów. Uczucie to sprawiło, że każde z nich odkryło w ukochanej osobie najpiękniejsze cechy i nie wyobraża sobie bez niej życia. Czy pierwsza, młodzieńcza miłość okaże się na tyle silna, by przezwyciężyć twarde zasady ugruntowane przez pieniądze, tradycję i niepisane umowy?

Claire Contreras - Nie ma światła w ciemności (19 czerwca)

Przeszłość spowita ciemnością. Przyszłość bez szans na światło dnia. Czy tragiczną przeszłość można wymazać z pamięci?

Blake przez całe życie zmaga się z traumą po śmierci rodziców. Nie umie poradzić sobie z nocnymi koszmarami, wspomnieniami, pytaniami. Zaczyna coraz częściej myśleć o Cole’u, z którym przyjaźni się, odkąd trafiła do rodziny zastępczej. Przez lata obserwowała, jak kolejne dziewczyny opuszczały jego pokój, a szepty innych towarzyszyły mu na szkolnych korytarzach.

On ma dziewczynę, ona ma chłopaka, jednak między nimi wyczuwa się pożądanie. Blake postanawia rzucić światło dnia na cienie przeszłości. Czy uda się jej zachować przy sobie tych, na których naprawdę jej zależy?

Carrie Elks - Włoskie Lato (19 czerwca)

Już raz ją zawiódł – czy pozwoli, aby znów to zrobił?

Kryzys, z którym zmaga się Cesca Shakespeare, zdaje się nie mieć końca. Minęły lata od czasu jej ostatniej sztuki, do tego nie jest w stanie utrzymać ani pracy, ani mieszkania. Decyduje się na samotny letni wyjazd do willi położonej nad malowniczym jeziorem Como, gdzie będzie miała szansę poukładać myśli i poszukać inwencji twórczej.

Hollywoodzki idol, Sam Carlton, jest na językach wszystkich plotkarskich mediów. Jedyne, na co ma ochotę, to ucieczka przed światem. Decyduje się na wyjazd do Włoch, do rodzinnej willi, która w tym czasie powinna być pusta. Kiedy przybywa na miejsce, okazuje się, że nie tylko on szuka w niej azylu.

Cesca i Sam nie są sobie obojętni, ale muszą zmierzyć się ze swoją burzliwą przeszłością. Czy pozwolą sobie na coś więcej niż tylko na wakacyjną przygodę?

Helen Hoang - Więcej niż pocałunek (5 czerwca)

Według trzydziestoletniej Stelli świat powinien rządzić się jedynie prawami logiki. Tworzenie algorytmów wydaje jej się zdecydowanie prostsze niż relacje z mężczyznami. Wizja bliskości budzi w niej niechęć, a na myśl o całowaniu robi jej się niedobrze. Trochę pod wpływem matki, trochę dla samej siebie postanawia to zmienić. Na pewno nie pomagają jej chorobliwe trudności z nawiązywaniem relacji. Czy to wina objawów zespołu Aspergera, czy może Stella tak po prostu ma?

Do wprowadzenia zmian w swoim życiu Stella zabiera się nietypowo. Potrzebuje dobrego treningu. Uznaje, że do ćwiczeń najlepiej nada się profesjonalista, czyli wynajęty mężczyzna do towarzystwa. Tak poznaje Michaela. Plan lekcji, który wspólnie realizują, wychodzi znacznie poza całowanie. Ich biznesowy układ szybko zmienia swój charakter. Stella odkrywa, że w życiu najbardziej liczy się to, co wymyka się równaniom matematycznym.

Sierra Simone - Amerykański Książę (19 czerwca)

Drugi tom serii Nowy Camelot, którą czyta się z wypiekami na twarzy.

Był synem i przyrodnim bratem. Kapitanem armii i wiceprezydentem. Nazywa się Embry Moore i służy... przyjemnościom prezydenta Stanów Zjednoczonych. Greer została uprowadzona. Ash chce wyruszyć w pościg za oprawcą, jednak wszyscy zgodnie twierdzą, że prezydent nie powinien narażać się na takie niebezpieczeństwo. Na ochotnika zgłasza się Embry. Czy uda mu się odnaleźć Greer? Czy zdoła zapobiec pozornie nieuniknionej tragedii?

Kandi Steiner - Słowo do ciebie (12 czerwca)

Lato w małej górskiej miejscowości wydaje się tym, czego potrzebuje Wren Ballard. Niedawno zakończyło się jej małżeństwo, przez co kobieta czuje się zagubiona i nie ma pojęcia, co dalej zrobić ze swoim życiem.  Na miejscu poznaje chimerycznego, ale też niezwykle pociągającego mężczyznę – Andersona Blacka. Ich sąsiedzka znajomość rozpoczyna się burzliwie, ale z czasem zaczyna ich łączyć coraz więcej.
Okazuje się, że nie tylko Wren nosi w sercu trudne do zagojenia rany. Dwoje ludzi z bolesną przeszłością wkrótce odkryje, że aby znów zacząć żyć, trzeba najpierw wybaczyć samemu sobie.

Julie Johnson - Zakochani Rozbitkowie (5 czerwca)

Nie sądziła, że przeżyje katastrofę lotniczą.
Nie sądziła, że utknie na bezludnej wyspie.
Nie sądziła, że zapragnie takiego mężczyzny.

Wyjazd na Fidżi ma być dla Violet Anderson przygodą życia i przepustką do szczęścia, jednak nieoczekiwanie przeradza się w koszmar. Samolot, którym leci Violet, rozbija się, a z katastrofy uchodzi z życiem tylko troje pasażerów. Czekanie na pomoc na bezludnej wyspie, w odcięciu od reszty świata, to codzienna walka o przetrwanie. Szczególnie że Violet do jednego z rozbitków zaczyna żywić uczucie, które nigdy nie powinno mieć miejsca.

Penelope Douglas - Punk 57 (12 czerwca)

Zamknij oczy. Nie ma tutaj nic, co można zobaczyć.

Była dla niego wszystkim. Myślał nawet, że się w niej zakochał. Dziewczyna z listów, jego Ryen. Obiecali sobie, że nigdy się nie spotkają i nie będą siebie szukać w mediach społecznościowych. Żadnych zdjęć, żadnych spotkań. Tylko listy i oni.

Jednak Misha spotkał ją zupełnie przypadkiem, na imprezie zorganizowanej po to, żeby zebrać fundusze na trasę jego nowo powstałej kapeli. Była tam jego Ryen. I Misha zrozumiał, że dziewczyna z listów go okłamała. Nie była wcale taka, jak to sobie wyobrażał. Była… gorąca. Postanowił, że nie zdradzi jej, kim jest. Jeszcze nie teraz.

I wydarzyła się tragedia. Tragedia, do której być może by nie doszło… gdyby tamtego wieczoru Ryen nie zawróciła mu w głowie. Teraz Misha już nie chce jej znać. Jedyne, czego chce, to ją znienawidzić i zapomnieć, że kiedyś była jego.

Ryen nie wie, czemu Misha nie odpisuje. Za to do jej poukładanego życia wkracza chłopak, który wyraźnie ma zamiar je zniszczyć. Tylko czemu Ryen nie potrafi przestać o nim myśleć?

Minnie Darke - Połączyły ich gwiazdy (25 czerwca)

Czasami nawet przeznaczeniu trzeba trochę pomóc...

Gdy przyjaciele z dzieciństwa, Justine (sceptyczny Strzelec) i Nick (wierzący Wodnik), wpadają na siebie w dorosłym życiu, romantyczna odmiana ich losów wydaje się nieunikniona. Przynajmniej tak sądzi Justine. Zwłaszcza gdy dowiaduje się, że Nick jest wyznawcą astrologii, którego decyzjami kierują gwiazdy, a dokładnie horoskopy w ulubionej gazecie. Do której, tak się akurat składa, pisuje też Justine. Gdy Nick uparcie się w niej nie zakochuje, Justine postanawia wziąć horoskop Nicka, i samo Fatum, w swoje ręce. Ale Nick nie jest oczywiście jedynym Wodnikiem dokonującym ważnych wyborów na podstawie tego, co napisano w horoskopie...

Gayle Forman - Nie wiem, gdzie jestem (4 czerwca)

Nowa powieść autorki bestsellerów "Wróć, jeśli pamiętasz", "Ten jeden dzień", "Zostaw mnie".

Los splata drogi trojga obcych sobie ludzi. Freya jest młodziutką wokalistką, stojącą na progu sławy. Straciła głos podczas nagrywania swojej debiutanckiej płyty. Harun zamierza zerwać więzi z bliskimi, żeby pozostać wiernym sobie. Nathaniel przyleciał do Nowego Jorku z jednym małym plecakiem i desperackim planem. Nie ma nic do stracenia.

Łączy ich strata. Nadzieja. Tęsknota. I miłość. Zanim dzień dobiegnie końca, ich głęboko skrywane tajemnice wyjdą na jaw, a oni przekonają się, że najlepszym lekarstwem na każdą stratę i tęsknotę jest drugi człowiek.

Tracey Garvis Graves - Dziewczyna, którą znał (19 czerwca)

Annika Rose studiuje anglistykę na Uniwersytecie Illinois. Nie najlepiej się czuje w towarzystwie ludzi, a zachowania większości osób uważa za skomplikowane. Woli spędzać czas, czytając książki lub grając sama ze sobą w szachy. Jonathan Hoffman dołączył do klubu szachowego, po czym oddał swoją pierwszą partię – oraz serce – nieśmiałej i nieporadnej, ale bystrej oraz pięknej Annice. Podziwiał jej umiejętność bycia szczerą z samą sobą oraz jej dziwactwa. Zaakceptował wyzwanie związane z kontynuowaniem tej znajomości. Jonathan i Annika wydobywają z siebie nawzajem to, co najlepsze, odnajdując pokłady pewności siebie oraz odwagi, by planować wspólną przyszłość. Wynika z tego burzliwa, pełna czułości miłość, która przetrwałaby wszystko prócz nieprzewidzianej tragedii, która ich rozdziela, zmuszając, aby samotnie szli przez życie.

Teraz, po dziesięciu latach, zrządzeniem losu Annika i Jonathan spotykają się ponownie w Chicago. Ona prowadzi życie, jakiego chciała – została bibliotekarką. On jest debeściakiem z Wall Street otrząsającym się po rozwodzie i chcącym zacząć wszystko od nowa. Pożądanie oraz silne uczucia, które niegdyś do siebie żywili, natychmiast odżywają. Jednak jeśli nie zmierzą się z obawami oraz lękami, które ich rozdzieliły, druga szansa przepadnie, zanim tak naprawdę się rozpocznie.

Anna Todd - The Brightest Stars (5 czerwca)

Miłość tak silna, że spala wszystko, czego dotknie.

Karina w wieku dwudziestu lat wyprowadza się z rodzinnego domu, by zacząć żyć na własny rachunek. Za wszystkie oszczędności kupuje mały domek i znajduje pracę w salonie masażu. Zostawia za sobą trudne dzieciństwo i skomplikowaną relację z ojcem – wymagającym wojskowym. Dziewczyna obiecuje sobie, że nigdy nie zwiąże się z żołnierzem. Los ma jednak inne plany…

Kael trafia do niej przypadkiem. Karina od razu odgaduje, że przystojny żołnierz skrywa w sobie cierpienie. Jego mięśnie są boleśnie napięte. Mimo to dziewczyna traci głowę i pozwala się porwać rodzącej się namiętności. Nie wie jeszcze, że przeszłość Kaela jest pełna mrocznych tajemnic, a koszmar wojny podąża za nim krok w krok.

Co łączy Kaela z ojcem Kariny – pozbawionym skrupułów tyranem? Komu zaufać, kiedy serce podpowiada jedno, a rozum drugie? Czy Karina zdoła zapomnieć, jak jej skóra płonęła pod dotykiem silnych, żołnierskich dłoni?

Penelope Bloom - Jej Wisienki (5 czerwca)

Jak poznałem Hailey?

Cóż, dżentelmen nigdy się nie przechwala…Na szczęście ja nie jestem dżentelmenem.

Najpierw zapłaciłem za jej wisienki, a potem skradłem jej bukiecik.

A jeszcze później? Zostawiłem swoją wizytówkę i wyszedłem.

Jak poznałam Williama?

Wszedł do mojej piekarni, kupił placek z wiśniami, ukradł wazon pełen kwiatów – wciąż nie mam pojęcia, po co mu one były – i zostawił wizytówkę.

Nie uratował mojego podupadającego interesu, nie sprawił, że mój walnięty były chłopak się odczepił, ale bardzo chciałam, żeby rozwiązał mój inny problem…

…dwudziestopięcioletniego dziewictwa.

Dlatego wiedziałam, że wykorzystam tę wizytówkę. I wiedziałam, że jestem w tarapatach, kiedy usłyszałam w telefonie ten jego seksowny, głęboki głos: „Wciąż pragnę twojej wisienki. Jest szansa na dostawę do domu?”.

Ginger Scott - Dziewczyna taka jak ja (19 czerwca)

Wyczekiwana kontynuacja bestsellera „Chłopak taki jak ty”!

Joss kilkakrotnie uniknęła śmierci. Za każdym razem ratował ją jeden chłopak. Chłopak, który ponownie zniknął.

Jako dziecko znała go pod imieniem Christopher. Potem pojawił się w jej życiu jako Wess. Opuścił je nieoczekiwanie po tym, gdy ponownie ją ocalił. Teraz wszyscy uważają go za zaginionego. Nikt już nie chce go szukać.

Joss nie może przestać myśleć o wskazówkach, które zostawił jej Wess. Chociaż nikt nie wierzy, że chłopak żyje, dziewczyna stara się go odnaleźć. Teraz to ona ocali jego.

Zamierza sprowadzić go do domu.

Do niej. Do miejsca, do którego należy.

Jennifer L. Armentrout - Czyste serce (19 czerwca)

Istnieją pragnienia, ale istnieje też przeznaczenie…

Przepowiednia mówi, że Alex stworzona jest do wielkich rzeczy, co wcale nie jest fajne, zwłaszcza, że Seth, z którym jest w dziwny sposób połączona, pojawia się wszędzie tam, gdzie ona. Na sali treningowej, przed klasą, a także notorycznie w jej pokoju – co zupełnie jej się nie podoba. Istnieją również dobre strony ich więzi, która na przykład blokuje jej koszmary, gdy ponownie przeżywa straszne wydarzenia z udziałem matki. Nie ma jednak wpływu na zakazane uczucie, jakim Alex darzy czystokrwistego Aidena.

Kiedy daimony infiltrują Przymierze i atakują uczniów, bogowie wysyłają zabójcze furie, wyznaczając im zadanie, aby pozbyć się wszelkiego zagrożenia dla samych siebie, szkoły i… Alex. Wszędzie panoszą się hordy mrocznych stworzeń, w dodatku Sethowi zagraża tajemnicza, śmiercionośna siła. Jeśli w sprawy mieszają się bogowie, niektórych decyzji nie uda się cofnąć.

Adi Alsaid - Nigdy, trochę, do szaleństwa (5 czerwca)

1# Nigdy nie umawiaj się z najlepszym przyjacielem.
2# Nigdy nie bądź taki jak inni.
3# Nigdy nie farbuj włosów na tęczowo.

Dave i Julia są najlepszymi przyjaciółmi. Zdecydowali, że za nic nie chcą być tacy jak większość nastolatków i codziennie na przerwie gadać o dramatach rodzinnych, obmyślając jednocześnie strategie na wybory króla i królowej balu. Słowem, chcą uciec od licealnych klisz. I to jak najdalej. Tworzą więc wyjątkową listę rzeczy, których NIGDY nie zrobią w liceum.

Wkrótce jednak dla żartu decydują się zaliczyć wszystkie punkty ze swojej listy. I wtedy okazuje się, że trudno jest oprzeć się schematom, a nawet można dzięki nim coś ważnego zyskać. Na przykład miłość…

Wspaniała historia o przyjaźni i złamanych sercach oraz o tym wszystkim, co czeka na ciebie tuż za rogiem, kiedy masz naście lat. Koniecznie ją przeczytaj, jeśli chodzisz, chodziłaś albo właśnie idziesz do liceum – a nigdy jej nie zapomnisz!

Siobhan Vivian - Słodko-gorzkie lato (19 czerwca)

Wzruszająca historia o sile dziewczyńskiej przyjaźni i spełnianiu marzeń!
Siedemnastoletnia Amelia przez ostatnie trzy sezony pracowała w pewnej niezwykłej lodziarni. Miejsce to założyła Molly Meade wiele lat wcześniej, jeszcze pod koniec wojny, gdy wszyscy chłopcy z miasteczka zostali wysłani na front, a dziewczęta potrzebowały wzajemnego wsparcia i odrobiny słodkości. To wszystko znajdowały właśnie tu – w lodziarni Meade.

Kiedy właścicielka lokalu umiera, Amelia obawia się, że sama nie podoła wszystkim obowiązkom. Wtedy do miasta przyjeżdża Grady – wnuk Molly Meade – i prosi dziewczynę, żeby pomogła mu prowadzić słodką firmę jego babci. Tylko czy na pewno nie kryje się za tym nic więcej?...

Mona Kasten - Save Us (19 czerwca)

Czy mogą ocalić siebie? A może zniszczą się nawzajem?

Ruby jest w szoku: została zawieszona przez Maxton Hall College. A co najgorsze, wszystko wskazuje na to, że odpowiedzialny za to jest nikt inny, tylko James. Ruby nie może w to uwierzyć - nie po tym, przez co przeszli razem. Oboje muszą się zastanowić, czy światy, w których żyją, nie są dla siebie zbyt odległe...

Jenn Bennett - Z głową w gwiazdach (19 czerwca)

Sama w głuszy. Z chłopakiem, który złamał jej serce…

Wręcz pedantycznie uporządkowane życie pewnej nastolatki zbacza ze szlaku, gdy zostaje ona sam na sam z dziką przyrodą oraz swoim najgorszym wrogiem – chłopakiem, który złamał jej serce.

Od zeszłorocznego balu serdeczna przyjaźń Zorie i Lennona przerodziła się w zaciętą wrogość. Unikają się jak ognia, w czym nieco pomaga im fakt, że ich rodziny to współczesna wersja Montekich i Kapuletich. Aż do czasu, kiedy podczas wypadu w góry Zorie i Lennon zostają uwięzieni w głuszy. Sami. Razem. Co złego może się stać?

Z braku innego towarzystwa Zorie i Lennonowi nie pozostaje nic innego, jak zaogniać stare rany docinkami, jednocześnie próbując odnaleźć drogę do cywilizacji. Jednak prywatna wojna podczas ścierania się z siłami natury zmniejsza ich szanse na wydostanie się z lasu w jednym kawałku.

Im dalej zagłębiają się w dzikie ostępy Północnej Kalifornii, tym więcej skrywanych dotąd tajemnic i emocji wypływa na powierzchnię. Czy jednak rozpalone na nowo uczucie Zorie i Lennona przetrwa w świecie codzienności? Czy może zatliło się tylko na chwilę pod wpływem świeżego zapachu lasu i roziskrzonych gwiazd?

Colleen Hoover - Coraz większy mrok (19 czerwca)

Verity Crawford, sławna autorka thrillerów, zostaje sparaliżowana wskutek tragicznego wypadku. Jej mąż zatrudnia pisarkę Lowen Ashleigh, by dokończyła bestsellerową serię książek chorej żony.

Podczas przygotowań do pracy w posiadłości Crawfordów Lowen w stosie notatek znajduje niepublikowany dotąd materiał. Tekst, który miał na zawsze pozostać tajemnicą, okazuje się wstrząsającą spowiedzią Verity.

Odkrywając sekrety autorki, Lowen coraz bardziej pogrąża się w mroku i niebezpiecznie zbliża się do jej męża Jeremy’ego. Aż w pewnym momencie staje się częścią życia Crawfordów, jeszcze bardziej niepokojącego niż thrillery Verity...

Szokująca opowieść o małżeństwie, obsesji i manipulacji.

Vi Keeland & Penelope Ward - Romans po brytyjsku (19 czerwca)

Kiedy jesteś wdową po trzydziestce i samotnie wychowujesz ośmioletniego syna, musisz temu zadaniu podporządkować wszystkie plany, aspiracje i marzenia. Już podołanie codziennym obowiązkom staje się sporym wyzwaniem. Kolejny mężczyzna w życiu? Cóż... oni raczej nie są zainteresowani związkiem z kobietą z dzieckiem. Dlatego samotna matka nie powinna mieć większych nadziei na znalezienie odpowiedniego i odpowiedzialnego faceta, z którym stworzy szczęśliwą rodzinę, prawda?

Bridget Valentine doskonale zdaje sobie z tego sprawę i choć wpadli sobie w oko z Simonem Hogiem, młodym i wyluzowanym lekarzem, postanawia trzymać go na dystans. Zwłaszcza że wymiana ich pierwszych spojrzeń nastąpiła w niecodziennych okolicznościach: przy usuwaniu haczyka wędkarskiego z pośladka kobiety. Zaraz potem okazało się, że przystojny doktor będzie przez kilka miesięcy jej współlokatorem. Ich zamieszkanie pod jednym dachem sprzyja poznawaniu się, żartom i... wspólnemu czytaniu książek. Napięcie wzrasta, uczucia nabierają głębi. Tyle tylko że Simon na pewno nie jest odpowiednim mężczyzną dla Bridget...

Ta pogodna i pełna humoru opowieść szybko nabiera rozpędu. Opowiada o fascynacji, pożądaniu, ale i o odpowiedzialności za swoje decyzje i za uczucia innych osób. Bridget do niedawna nie była gotowa na nową relację, ale Simon jej się bardzo podoba. On natomiast zdaje sobie sprawę, że nie może sobie pozwolić na dłuższy związek, ale kobieta fascynuje go coraz mocniej. Jest jeszcze syn Bridget, który z radością zaakceptował i bardzo polubił "wujka". Czy można w takim chaosie znaleźć właściwe rozwiązanie, które nikogo nie zrani?

Czytaj dalej »

Carrie Elks - Wiosna w sercu

Lucy Shakespeare to wzięta prawniczka, która do swojej pracy podchodzi z wielkim zaangażowaniem i sercem. Równie mocno kocha swoje siostry, dla których zrobiłaby wszystko. Kobieta lubi mieć wszystko poukładane, zorganizowane, zawsze musi mieć kontrolę. Gdy dostaje propozycje pracy przy spadku Lachlana MacLeisha, od razu ją przyjmuje. Wystarczy jedno spotkanie, aby jej wzorowy profesjonalizm się zachwiał, a serce zabiło w niebezpiecznym rytmie. Romans pomiędzy tą dwójką jest ostatnią rzeczą, jaką powinni się dopuścić. Jemu zależy na wygraniu sprawy, a Lucy nigdy nie pozwoliłaby sobie na postawienie swojej kariery na włosku dla mężczyzny. Jednak im więcej czasu mija, tym intensywniejsze stają się uczucia, aż w końcu niemożliwym staje się ich ignorowanie. Czu Lucy zaryzykuje i pozwoli się ponieść swoim uczuciom?

Twórczość Carrie Elks była jedną z moich najlepszych odkryć zeszłej zimy. Za sprawą książki "Miłość zimową porą" zakochałam się w historiach o siostrach z Shakespeare i od czasu, kiedy po raz pierwszy przeczytałam powieść o Kitty i Adamie, z niecierpliwością wyczekiwałam części o kolejnych siostrach. Wielka szkoda, że u nas tak mało się o nich mówi. Uważam, że naprawdę zasługują na uwagę, bo są bardzo przyjemne, lekkie, a jednocześnie nie nudzą i poruszają różne, ciężkie tematy, o których warto mówić. A na dodatek osadzone są czasowo w kolejnych porach roku, więc czytanie ich jest niezwykle klimatyczne.

Lucy Shakespeare to najstarsza z czterech sióstr, która po śmierci ich matki przejęła opiekę nad swoimi młodszymi siostrami i ojcem. Od lat to jej obowiązkiem było dbać, aby nic im nie zabrakło i o nic nie musiały się martwić. I chociaż minęło wiele lat, a każda z sióstr ma już własne życie, rodziny i mieszka w innym zakątku świata, rodzina nadal jest dla niej najważniejsza. I praca prawniczki, w którą wsadza całe swoje serce i wolny czas. Do czasu aż w jej życiu pojawia się Lachlan i wnosi zamęt, na jaki z pewnością nie była gotowa. Bardzo polubiłam się z Lucy, zresztą tak samo jak z Kitty i zapewne równie mocno polubię Juliet i Cescę. To bardzo silna kobieta, która nosi na swoich barkach zbyt wiele ciężaru i tajemnicę, która mogłaby zniszczyć i zranić jej rodzinę. A ona dla nich byłaby w stanie zrobić wszystko. Bardzo szanuję ją za to, że była wierna swoim wartościom i twardo stąpała po ziemi. Jednocześnie byłam dumna, gdy u boku Lachlana pozwoliła sobie na relaks i chwilowe zapomnienie o trudach swojego życia. W końcu każdy z nas potrzebuje takiej osoby, przy której poczujemy się wolni, akceptowani, jakbyśmy mogli wszystko.

Najlepszy moment na rozpoczęcie czegokolwiek to teraz. Ten, kto czeka, aż gwiazdy ustawią się w jednej linii, a wszystko ułoży się idealnie, będzie czekał bez końca.

Lachlan MacLeish początkowo miał być tylko jej klientem, który zwrócił się o pomoc w sprawie spadku, jaki zostawił mu zmarły ojciec. W testamencie przepisano mu rodowity zamek w Szkocji, o który niestety zapragnął zawalczyć jego brat - prawowity syn, który uważał, że spadek należał się jemu, a nie nieślubnemu dziecku, jakim był Lachlan. Relacja, która miała być na początku czysto biznesowa, jak możemy się domyślić, szybko objęła inne tory. Carrie Elks przedstawia nam tu historię o romansie zakazanym, a jednocześnie nie tworzy typowych, niepotrzebnych dram, jakich moglibyśmy się spodziewać. Lachlan to biznesmen, niby typowy mężczyzna, jakich niemało w tego typu książkach, a jednak jest w nim coś takiego sympatycznego, co sprawia, że od razu pałamy do niego sympatią. Myślę, że postacie w książkach Carrie Elks po prostu takie są - sympatyczne, niezwykle proste do polubienia.

Lachlan i Lucy to, jak zdaje się na początku, zupełne przeciwieństwa, a na dodatek mieszkają w całkiem innych częściach świata. A jednak w końcu okazuje się, że mają ze sobą o wiele więcej wspólnego, niż mogłoby im się zdawać i dzięki temu tak łatwo nawiązuje się między nimi nić porozumienia i niezwykłe przyciąganie. Oboje są ludźmi z problemami i zmartwieniami, z jakimi mierzą się z dnia na dzień. Oboje są też niezwykle samotni i spragnieni miłości drugiej osoby, kogoś, kto mógłby zatroszczyć się o ich serce. Wzruszyła mnie w tej książce szczególnie jedna scena, w której zdałam sobie sprawę, jak bardzo Lucy i Lachlan uzupełniali wzajemnie pustkę w swoich sercach, gdy przebywali razem.

Blizny powinniśmy nosić z dumą, bo pokazują wszystkim dookoła, że ocaleliśmy.

Carrie Elks zabiera nas w podróż po świecie. Przenosi nas od malowniczej, zapierającej dech w piersiach Szkocji, przez Londyn, rodzinne miasto Lucy, Miami, czy Nowy Jork, który zamieszkuje sam Lachlan, po najromantyczniejsze miasto na świecie, jakim jest Paryż. Nie sposób nie poczuć uroku każdego z miejsc, jakie odwiedzamy razem z bohaterami. Zwłaszcza, że każde z nich ma jakieś znaczenie dla bohaterów. Już sam fakt, że główni bohaterowie mieszkają na dwóch różnych kontynentach przynosi wiele wrażeń i przygód, gdy obserwujemy jak latają po całym świecie, aby znaleźć chwilę razem i w każdym miejscu coraz bardziej się w sobie zakochują. Ja zawsze lubiłam w książkach elementy podróży, dlatego dodanie tego do uroczej historii Lucy i Lachlana zdecydowanie wyszło na wielki plus. No i nie można zapomnieć, że w ten czy inny sposób wszystkie siostry Shakespeare są tutaj obecne i dowiadujemy się, jak wiedzie im się w życiu

"Wiosna w sercu" to bardzo przyjemna, niezbyt problematyczna historia, w sam raz na wiosenny wieczór, która przeniesie was w różne zakątki świata. Carrie Elks po raz kolejny przedstawia uroczą, może i niczym nie zaskakującą, ale wartą poznania historię dwójki ludzi, który w swoich ramionach poznają miłość. Historia Lucy i Lachlana wypada lżej niż poprzedniczka, na pewno nie ma tak wielu zawirowań i problemów, z jakimi borykali się Kitty i Adam, ale i tak warto poświęcić jej uwagę. Zwłaszcza, jeśli poszukujecie czegoś niewymagającego i lekkiego. Ja już nie mogę się doczekać historii Cesci i Sama ("Włoskie lato"). Co prawda tutaj autorka wprowadza nas w historię Juliet, ale z powodu tego, że wydawnictwo przeskoczyło tom pierwszy, jej czas przyjdzie na jesieni, na co również czekam z niecierpliwością. Polecam bardzo!

CARRIE ELKS to autorka współczesnych romansów, pełnych zwrotów akcji i elektryzującego napięcia pomiędzy bohaterami. Jej pierwsza książka została przetłumaczona na osiem języków. Carrie mieszka ze swoim mężem, dwójką uroczych dzieci i ukochanym psem o imieniu Platon. Kiedy nie pisze i nie czyta, sączy wino lub gawędzi ze znajomymi i fanami w mediach społecznościowych.

Tytuł: Wiosna w sercu

Autor: Carrie Elks

Seria: Siostry Shakespeare. Tom 3

Tytuł w oryginale: Absent in the Spring

Wydawnictwo: Kobiece

Premiera: 17 kwietnia 2019

Liczba stron: 419

Ocena: 9/10

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję Wydawnictwu Kobiecemu! :)

Czytaj dalej »

I. M. Darkss - Gwiazdy Nadziei

Jaks zwrócił uwagę Amary już lata temu. Wystarczył jeden uśmiech, by się w nim zakochała. Po latach spędzonych w szkołach z internatem za granicą, Amara wraca do rodzinnego domu tylko z jego powodu. Jej sytuacja rodzinna pozostawia wiele do życzenia, Amara nigdy nie zaznała w domu rodzinnego ciepła, nigdy nie czuła się tam akceptowana. Dla Jaksa jednak jest w stanie znieść wszystko.

Jaks to mężczyzna, który na pierwszy rzut oka zaraża pozytywną energią, ironicznymi komentarzami i swoim uśmiechem potrafi poprawić humor nawet po najgorszym dniu. Niestety wewnątrz siebie nosi wiele bólu, cierpienia, a widmo przeszłości nie pozwala mu na prawdziwe szczęście i miłość. Jego relacje z kobietami są krótkie i nic dla niego nie znaczą. Jaks potrafi być zimny, oschły i zdystansowany, i tak naprawdę nic nie jest w stanie przebić się przez mury, jakie wzniósł wokół swojego serca.

Gdy Amara powraca, stawia sobie jedno zadanie - sprawić, aby Jaks zobaczył, że miłość może być piękna. Niestety czasami blizny są tak głębokie, że nic nie jest w stanie ich uzdrowić...

"Gwiazdy Nadziei" to jedna z tych książek, która zwróciła moją uwagę swoją okładką. Staram się po nich nie oceniać, bo bardzo często są zwodnicze, ale nie będę ukrywać, że to dzięki niej zdecydowałam się sprawdzić, co takiego ta książka ma do zaoferowania. Nie wyobrazicie sobie jakie było moje zdziwienie, kiedy dostałam ten tytuł do rąk i okazało się, że autorka jest Polką. Jestem osobą, która raczej stroni sobie od polskiej twórczości, bo nie mam z nią zbyt dobrego doświadczenia. O wiele lepiej czuję się czytając literaturę zagraniczną i to dlatego sięgam praktycznie tylko po nią. No ale skoro już książka była u mnie, to przecież jej nie wyrzucę - dałam jej szansę, a nawet miałam duże nadzieje, że może zostanę pozytywnie zaskoczona. Niestety, książka okazała się być ogromnym rozczarowaniem i skończyło się na tym, że z jej lekturą męczyłam się przez dobre kilka dni i wielokrotnie chciałam sobie z nią po prostu dać spokój.

Najczęściej śmieją się ci, którzy mają najwięcej bólu do ukrycia.

Nie chcę, żeby wyszło na to, że ja mam coś do polskich autorek, bo absolutnie nie mam. Jestem pewna, że są gdzieś tam perełki, na które ja po prostu jeszcze nie trafiłam. Mój problem z tą książką nie dotyczy nawet sposobu pisania I. M. Darkss, bo tutaj mogłabym się przyczepić jedynie tego, że momentami za bardzo starała się pisać na wzór Brittainy C. Cherry, czy też Colleen Hoover, czego niestety nie da się podrobić. Nie, ja mam ogromny problem z fabułą i bohaterami. Czytałam książki złe, które zdecydowanie nie zasłużyły na to, aby zostały wydane w formie papierowej. A ta książka taka nie jest, ona naprawdę miała szansę, żeby być przyjemną historią miłosną. Z tym, że mam wrażenie, iż autorka trochę zbyt mocno starała się stworzyć coś na miarę znanych nam genialnych romansów, bo nawrzucała tutaj wszystkie schematyczne zachowania, stworzyła schematycznych bohaterów i... przekroczyła granicę, przez to czytanie tej książki było bardzo niewygodnym i frustrującym doświadczeniem.

Ludzie całe życie gonią za czymś, co pozwoli im odnaleźć szczęście. I w końcu umierają nieszczęśliwi, bo już dawno zapomnieli, iż powinni być szczęśliwi właśnie dlatego, że żyją.

Amara powraca do domu rodzinnego po latach spędzonych w szkołach z internatem. Niestety jest to ostatnie miejsce, w jakim chciałaby się znajdować, bo jej rodzina nigdy jej nie akceptowała, a właściwie z wielkim zapałem zaniżała jej wartość. Jedynym powodem, dla jakiego zdecydowała się to wytrzymać, jest Jaks - miłość jej życia, którego pokochała od pierwszego wrażenia i od tamtej pory nie potrafiła o nim zapomnieć. Amara to chyba najbardziej frustrująca, irytująca, naiwna i słaba bohaterka, z jaką miałam do czynienia od naprawdę długiego czasu. Taka płaczliwa klucha, która ciągle marudzi na swój ciężki żywot, chociaż nie robi nic, aby coś w swoim życiu zmienić. Miałam ochotę potrząsnąć nią tyle razy, że nawet nie potrafiłabym zliczyć. Wynudziłam się niemiłosiernie ciągle czytając o tym, jak to całym sercem kocha Jaksa i byłaby w stanie zrobić dla niego wszystko. Niby autorka wspomniała, że jej życie rodzinne nie jest kolorowe, ale zobrazowała to może kilka razy, a ja byłam już na tym etapie, że nie mogłoby mnie to mniej obchodzić. Mam wrażenie, że Amara bardzo lubiła być popychadłem dla innych, ciągle dawała się manipulować. Chociaż wszyscy ostrzegali ją przed cierpieniem, jakie przyniesie jej związek z Jaksem, ba, nawet on sam jej to mówił, ona lgnęła do niego jak ćma do światła. Czepiała się każdej najmniejszej rzeczy z nim związanej i dorabiała sobie własne historyjki, po czym płakała nad swoim strasznym losem. Skarbie, nie ma nic pięknego w takiej obsesyjnej miłości. Nie ma nic pięknego w tym, że jesteś w stanie stracić siebie dla kogoś, kto nawet ciebie nie chce. Kto ciebie ani trochę nie szanuje. Czekałam aż dotrze do niej to, że nie da się zmienić wszystkich tak, jak ona sobie to wymarzyła, ale do niej naprawdę nic nie docierało. Żadne ostrzeżenia, żadna rozmowa. Nie cierpię bohaterek, które dają siebie traktować jak wycieraczkę do butów i desperacko próbują tego nie zauważać. Bo ona wiedziała, że była źle traktowana, a i tak pchała się pod jadący pociąg.

Miłość może wznieść wyżej, niż sięgają gwiazdy, i zranić mocniej, niż będziemy w stanie znieść. Czasami chwila największego szczęścia zjawia się tylko po to, by przynieść upadek.

Jak tak teraz pomyślę, to chyba Amara i Jaks rzeczywiście są siebie warci, bo Jaks był największym palantem na całym świecie, a ona najwyraźniej strasznie na to leciała. Do tej pory próbuję zrozumieć co główna bohaterka w nim widziała, że tak mocno się w nim zakochała. Jedyne co się o nim dowiedziałam, to że ma zadziorny uśmieszek, który wywołuje u Amary palpitacje serca. Jaks był kreowany na typowego samca alfę, atrakcyjnego, gorącego, aroganckiego faceta, który trochę pogubił się w bólu swojej przeszłości, ale zamiast tego wyszedł z niego bezduszny, zimny dupek, któremu na miejscu Amary już dawno dałabym w twarz i zostawiła za sobą. Jasne, jego przeszłość jest traumatyczna, ale to nie usprawiedliwia jego zachowań. Każdy z nas nosi w sobie ból i cierpienie, jedni mniejsze, drudzy większe, to nie daje nam pozwolenia na traktowanie innych ludzi, którzy się o nas martwią, jak nic niewarte śmieci. Bo chociaż główna bohaterka uparcie tego nie zauważała, on ją tak traktował przez większość czasu. Mam wrażenie, że czerpał radość z tego, że owinął sobie ją wokół małego paluszka (albo innej części ciała) i z tego, że ona była na każde jego zawołanie na tyle, że momentami zupełnie nie obchodziło go nic, poza czubkiem własnego nosa. Co więcej, w tej książce nie ma ani jednej postaci, którą obdarzyłabym jakąkolwiek sympatią. Każda postać była lepsza od drugiej, wszyscy byli naiwni, irytujący, zachowywali się jak dzieciaki z podstawówki, a nie osoby dorosłe. Czytając niektóre z ich rozmów po prostu łapałam się za głowę i zastanawiałam się, co jest z nimi nie tak.

Czas się nigdy nie zatrzyma, pustka po osobie, którą kochasz, nigdy nie zostanie zapełniona, a tęsknota za kimś, kto posiadł każde uderzenie twojego serca, nigdy nie minie.

Bardzo nie podoba mi się jaki rodzaj miłości autorka tutaj promuje. Rozumiem konspekt, rozumiem, że Darkss chciała stworzyć historię o ogromnej miłości, która przetrwa wszystkie potyczki losu, ale ta miłość nie była dobra. Jasne, miłość to bycie gotowym na poświęcenia i pewne wyrzeczenia, ale w momencie kiedy przynosi ona więcej cierpienia, niż szczęścia, w momencie, kiedy zatracamy w niej siebie, ta miłość staje się toksyczna i niezdrowa. Nie jestem żadnym specem od miłości, ale nie powinno się być w pełni zależnym od drugiej osoby. Patrząc na to, na ile rzeczy zgadzała się Amara kiedy nawet nie byli razem, nawet nie chcę pomyśleć co by się stało, gdyby miało go kiedyś zabraknąć w jej życiu. Gdyby mężczyzna, którego kochacie powtarzał wam raz po raz, że nigdy nie będzie w stanie was pokochać i dać wam czegoś więcej, niż przygodny seks, który na chwile pomoże mu zapomnieć o przeszłości... gdyby traktował was jakbyście nic dla niego nie znaczyli, ciągle powtarzał wam, że dla niego jesteście nikim ważnym, z kim mógłby popracować nad swoimi demonami... co byście zrobili? Ja uciekałabym gdzie pieprz rośnie i nawet się za siebie nie oglądała. Bo uwierzcie, takie osoby nie są warte waszej miłości i cierpienia. Nie da się pomóc komuś, kto tej pomocy i miłości nie chce. Nie da się kochać kogoś, kto nie kocha siebie samego. Natomiast dla Amary słowo "nie" było jak "nie poddawaj się, walcz dalej, może cię kiedyś pokocha". I wcale nie w tym dobrym, znanym nam stylu. Ona wręcz obsesyjnie widziała pewne rzeczy tam, gdzie ich nie było, przez co z kartki na kartkę była coraz bardziej żałosna. A ja czytając to wszystko, byłam zażenowana i naprawdę miałam dość.

Miłość jest szczęściem. Szczęście jest iluzją. I kiedy zaczynamy to dostrzegać, zostaje tylko... ból, bo niemożliwe jest schwytanie iluzji, choćbyśmy bardzo tego pragnęli.

Ta powieść to prawie pięćset stron niczego. Ja bardzo nie lubię czytać o niczym, a ta książka ciągnęła mi się tak bardzo, że czytałam ją przez kilka dobrych dni i nie mogłam się doczekać, aż ją skończę. Nie ma żadnych zwrotów akcji, dramaty wyssane są z palca, a bohaterowie doprowadzali mnie do szału. Wydarzenia tak naprawdę ciągle się powtarzały, a ja czekałam na rozwój akcji, którego nigdy nie dostałam. Wierzę, że I. M. Darkss ma przed sobą naprawdę świetlaną przyszłość, ale zanim do tego dojdzie, będzie musiała włożyć w swoją twórczość trochę pracy. Bo ona ma naprawdę przystępny sposób pisania, może czasami jest zbyt słodko i o niczym, ale to z czasem można zmienić. Niestety "Gwiazdy Nadziei" nie jest książką, którą potrafiłabym polecić. Kuleje pod względem fabularnym, nic się w niej ciekawego nie dzieje, a poza tym bohaterowie pozostawiają wiele do życzenia, z Amarą i Jaksem na czele. Nie warto szukać miłości u kogoś, kto wyraźnie was nie chce, a na dodatek traktuje was źle. Trzeba znać swoje granice, a takowych główna bohaterka wyraźnie nie miała. Ja niestety jestem na nie.

I. M. DARKSS - Autorka z Warmii kryjąca się pod pseudonimem. Wieczna romantyczka, której trudno funkcjonować bez codziennej dawki cukru. Jej największym marzeniem jest rozpalać zmysły czytelników za pomocą emocji, które wprost ze swojego serca przelewa na papier. Część swoich prac publikuje w Internecie, gdzie cieszy się sympatią wielu użytkowników. W 2016 roku zadebiutowała fantastyczną książką Światło w mroku. Aktualnie pracuje nad kolejną książką.


Tytuł: Gwiazdy Nadziei

Tytuł: Gwiazdy Nadziei

Autor: I. M. Darkss

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Data premiery: 2 kwietnia 2019

Liczba stron: 467

Ocena: 5/10

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję Wydawnictwu Zysk i S-ka!

Czytaj dalej »

Jennifer L. Armentrout - The Darkest Star. Magiczny pył | Premiera

Siedemnastoletnie Evie Dasher zgadza się pójść do klubu pełnego Luksjan i ludzi tylko dlatego, że prosi ją o to najlepsza przyjaciółka. Jednak jeden wypad wystarczy, aby została wciągnięta w wir niebezpiecznych wydarzeń. Gdy poznaje Luca, na pierwszy rzut oka wydaje się on być Luksjaninem - ma nienaturalnie piękne oczy i jest nieziemsko atrakcyjny. On jednak zaprzecza, a w końcu okazuje się, że Luc jest kimś o wiele potężniejszym. Jedno spotkanie prowadzi do kolejnego, a Evie niechętnie zostaje świadkiem rzeczy, których nie powinna była zobaczyć. Jej niezrozumiałe zainteresowanie chłopakiem sprawia, że dziewczyna odkrywa kolejne tajemnice, które mogą wywrócić jej świat do góry nogami.

Mam wrażenie, że minęły wieki, odkąd przeczytałam ostatnią książkę z cyklu Lux. Nie wiem czy wiecie, ale mam do niego ogromny sentyment i z ręką na sercu mogę powiedzieć, że jest to jedna z najlepszych serii, jakie miałam okazję przeczytać. Dla niektórych może być to zaskoczeniem, bo jak widać, nie czytam fantasy praktycznie w ogóle, a jeśli już, to jestem bardzo wybredna. W styczniu na blogu pojawiła się moja opinia na temat "Obsesji", jednotomowego spin-offu o Hunterze i Serenie, który absolutnie kocham. A kiedy wydawnictwo ogłosiło zapowiedź spin-offu "Origin", prawie płakałam ze szczęścia, bo czekałam na to od dobrych kilku miesięcy, a dokładniej odkąd Jennifer L. Armentrout ogłosiła, że pracuje nad historią Luca. I wreszcie kilka dni temu dotarło do mnie "The Darkest Star", a że nie potrafiłam się powstrzymać, od razu wzięłam się za lekturę.

- Zdajesz sobie sprawę, że z łatwością mógłbym cię teraz wyrzucić przez okno?
- Więc to zrób - odwarknęłam, uderzając go łokciem. - Chciałabym zobaczyć, jak próbujesz wyjaśnić władzom, co moje zmasakrowane zwłoki robią na chodniku.
Prychnął.
- To dość melodramatyczne.

Skoro mieliśmy już cały cykl o Luksjanach i książkę o Arumianach, to wreszcie nadszedł czas na Originów. Powrót do tego świata, to był jak powrót do ukochanego domu po latach nieobecności. Nie macie pojęcia, jaka byłam na to podekscytowana. Osoby, które znają całą serię na pewno dobrze wiedzą kim są Origini, a już na pewno znają najpotężniejszego z nich, Luca - naszego głównego bohatera. Luc to zawsze była postać, która mnie niesamowicie intrygowała. Był tajemniczy, nikt tak naprawdę nie do końca wiedział do czego jest zdolny, a na dodatek w momencie kiedy poznaliśmy go po raz pierwszy, był ledwo dzieciakiem, a miał władzę, jakiej nikt inny. W "The Darkest Star" ma już osiemnaście lat i wreszcie dostajemy szansę, aby poznać go bliżej. Akcja "The Darkest Star" dzieje się kilka lat po tragicznych wydarzeniach przedstawionych w Lux, dlatego nie polecałabym zaczynać zapoznawania się z tymi książkami od tej, bo na pewno natraficie na kilka spoilerów. Nie wiedziałam czego się spodziewać, a biorąc się za tą książkę wiedziałam tylko tyle, że jej głównym bohaterem jest Luc. Byłam pewna, że JLA zaserwuje nam kolejną genialną serię, z cudownymi bohaterami, wartką i wciągającą akcją i romansem, jakiego nie znajdziecie w żadnej innej książce. I uwierzcie, tak było. A nawet lepiej!

- W czym potrzebujesz pomocy, Evie? Powiedz. Świat jest twoją ostrygą, a ja jestem perłą.
Mój grymas się pogłębił.
- To nie ma żadnego sensu.
- A właśnie, że ma.
- Chcę, żebyś wiedział, że właśnie przewróciłam oczami tak mocno, że wpadły mi do gardła.

Cała akcja rozpoczyna się zupełnie niewinnie w klubie, gdzie Evie poznaje Luca. Wkrótce okazuje się jednak, że jest to dla niej moment zwrotny, bo zostaje wciągnięta w całkiem inny świat, odkrywa coraz to nowsze sekrety i mroczne tajemnice. Evie i Luc przypominają Kat i Daemona, a jednak są od nich zupełnie różni. W sposób typowy dla JLA ich relacja rozpoczyna się od nienawiści i potyczek słownych, ale jednocześnie widać, że coś między nimi się rodzi. Bardzo się polubiłam z Evie. Z jednej strony jest słodka i niewinna, ale kiedy trzeba potrafi pokazać pazurki i tupnąć nogą. Nie daje sobą poniewierać i jest na tyle odważna, by przeciwstawić się Lucowi - a jemu nikt się nie przeciwstawia. Nigdy. Bo jest potężny, nieprzewidywalny i tak naprawdę może zrobić wszystko. Jeśli chodzi o Luca, to było jasne, że przepadnę dla niego, jak dla każdego innego faceta stworzonego przez Armentrout. Nie dało się inaczej. Jest arogancki, potężny, ma moc większą, niż innym mogłoby się wydawać, ale ma w sobie także tą troskliwą, ciepłą część. Widzimy jak ratuje życia potrzebującym, jak dba o Evie, chociaż nie do końca wiemy, co nim kieruje. Jennifer L. Armentrout nie rozwinęła ich postaci do końca i z całą pewnością jest jeszcze wiele rzeczy, o których nie zdajemy sobie sprawy. Już nie mogę się doczekać, aż wszystko wyjdzie na jaw w kolejnych częściach.

[...]
- Przypominasz mi brzoskwinię. Słodką...
- Nawet nie kończ tego zdania. - Uniosłam rękę. - Chyba już na ciebie pora.
- Nie mogę wyjść.
- Jak to nie możesz?
- Ponieważ zwaliłaś mnie z nóg.
Parsknęłam śmiechem i szturchnęłam go stopą. Wiedziałam, co robił. Rozpraszał myśli, które zapewne będą nawiedzać mnie w nocy.

Czytanie o tym, jak świat wygląda kilka lat po wydarzeniach w Lux, było w pewien sposób przygnębiające i smutne. Przeciętny czytelnik, który nie zna poprzednich części z pewnością tego nie odczuje, ale dla mnie obserwowanie jak wszystko się zmieniło było dość smutnym doświadczeniem. Poza istotnym wątkiem romantycznym autorka nadaje książce tajemniczości. W książce ciągle dowiadujemy się czegoś nowego, dzięki czemu siedziałam do 3 rano, nie mogąc się oderwać od lektury. Ostatnie 150 stron to był czysty rollercoaster emocji, a JLA udało się mnie zszokować nawet tymi rzeczami, które podejrzewałam, że się wydarzą. Nadal mam setki pytań i tylko kilka odpowiedzi, więc naprawdę jestem ciekawa jak sytuacja rozwinie się w dalszych częściach. W książce przez moment pojawia się także Daemon, czyli mój osobisty ulubieniec, a także Archer i wspomniane są też Kat z Dee. Co prawda tylko momentami, ale moje serduszko zabiło ze szczęścia i pragnęło ich więcej. Żałuję, że nie odgrywają tutaj istotniejszej roli, no ale oni mieli już swoją chwilę chwały, więc wybaczam autorce.

"- Tęsknisz za nią, prawda?
Zaśmiał się, ale nie było w tym wesołości.
- Z każdym oddechem, który biorę.
[...]
- Kochałeś ją, Luc?
- Z każdym oddechem, który biorę."

Cenię sobie twórczość autorki za jej niepowtarzalny humor, który tak przyciąga do lektury jej książek. Sprzeczki między bohaterami, ich relacje i rozmowy zawsze były moją ulubioną częścią. Tutaj także nie zawodzi, autorka potrafi rozbawić nawet w najgorszych momentach. "The Darkest Star" to dopiero pierwsza część i chociaż dowiadujemy się wielu rzeczy, to i tak jest wiele sytuacji, które potrzebują wyjaśnień. Jestem świadoma, że to dopiero wprowadzenie do nowej serii, więc nie mogę wymagać, że od razu wszystko pójdzie jak z płatka. Szykuje się genialna seria i już jestem gotowa na kontynuację. "Origin" to co prawda nie jest Lux i nie sądzę, aby cokolwiek potrafiło to pobić, bo jednak mam do tamtej serii wielki sentyment, ale JLA w pełni spełniła moje oczekiwania. Ciekawa jestem, jak wszystko rozwinie się dalej. Jeśli jeszcze nie znacie Lux, Obsesji, ani The Darkest Star... na co jeszcze czekacie? Polecam bardzo mocno.

JENNIFER L. ARMENTROUT, znana również jako J. Lynn, to znana w Stanach Zjednoczonych autorka, która pisze książki z nurtu young adult. Zasłynęła między innymi z takich publikacji jak "Lux", czy seria "Zaczekaj na mnie".  Jennifer pochodzi z Zachodniej Virginii i tam też mieszka do tej pory. Urodziła się 11 czerwca 1980 roku. Autorka twierdzi, iż pisze przez 8 godzin niemal każdego dnia. Natomiast w czasie wolnym uwielbia czytać, oglądać filmy na temat zombie, ćwiczyć oraz... udawać, że pisze!

Autorka jest uznawana za bardzo zaradną osobę, ponieważ bez problemu jest w stanie publikować swoje powieści samemu przy jednoczesnym podpisywaniu i aktywnym realizowaniu kontaktów z prestiżowymi wydawcami, do których na chwilę obecną zaliczają się Spencer Hill Press, Entangled Publishing, Hallequin Teen, Disney/Hyperion oraz Harper Collins.

Tytuł: The Darkest Star. Magiczny pył

Autor: Jennifer L. Armentrout

Seria: Origin. Tom 1

Wydawnictwo: Filia

Liczba stron: 472

Data premiery: 22 maja 2019

Ocena: 10/10

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia! :)

Czytaj dalej »