Lynn Painter - Co za bałagan

Abi Mariano studiuje literaturę, pracuje na dwa etaty i desperacko próbuje utrzymać się na powierzchni. Kiedy w jej mieszkaniu pojawiają się insekty, dziewczyna zostaje bez dachu nad głową. Podejmuje ryzykowną decyzję – przez kilka dni po kryjomu nocuje w luksusowym penthousie jednego ze swoich klientów. W końcu jego właściciel praktycznie nigdy tam nie bywa.

Wszystko idzie zgodnie z planem… aż do momentu, gdy pewnego ranka w kuchni spotyka dwoje obcych ludzi. Okazuje się, że to rodzice właściciela apartamentu, którzy są absolutnie zachwyceni „dziewczyną” swojego syna.

Declan Powell zawsze stawiał karierę na pierwszym miejscu i ciężko pracował, by wspiąć się na wysokie stanowisko w firmie. Wciąż jednak walczy o kolejny awans. Kiedy rodzice wspominają, że poznali jego dziewczynę „Abby”, mężczyzna szybko orientuje się, że jego małe kłamstwo właśnie wymknęło się spod kontroli. Bo choć brzmi to wspaniale, Declan nie ma żadnej dziewczyny – wymyślił ją, żeby wszyscy wreszcie przestali zadawać pytania o jego życie uczuciowe.

Gdy odkrywa, kim naprawdę jest Abi, składa jej propozycję: ona będzie udawała jego dziewczynę, a on zapewni jej wszystko, czego potrzebuje w trakcie trwania ich układu. Co mogłoby pójść nie tak? To przecież czysty biznes. Bez żadnych uczuć… prawda?

Lynn Painter to zdecydowanie jedna z moich ulubionych comfort autorek komedii romantycznych - może nie wszystkie jej książki mi podeszły, ale zawsze wiem, czego się spodziewać i to sobie w nich najbardziej cenię. Fabuła jej najnowszej powieści "Co za bałagan" od razu mnie zainteresowała, bo uwielbiam wszelkiego rodzaju akcje z udawaniem związku - jeśli jest ten wątek dobrze wykorzystany - a śmiało mogę napisać, że Painter wykorzystała go po stokroć. Nie jest to może książka bez wad, czasami jest też naciągana, ale czytało mi się ją z największą przyjemnością i szczerze wywołała uśmiech na mojej twarzy.

Abi Mariano łączy studia i dwie prace, aby móc w przyszłości pracować w wymarzonym zawodzie. Nie spodziewa się natomiast, że bycie sprzątaczką skończy się tym, że zostanie udawaną dziewczyną milionera. Gdy jej mieszkanie zostaje zainfekowane i dziewczyna kończy bez dachu nad głową, zupełnie niewinnie postanawia przekimać się w wielkim apartamencie miliardera, którego mieszkanie od czasu do czasu sprząta. Co mu zaszkodzi, że pożyczy sobie jego łóżko, kiedy jego i tak nie ma w domu? Szlag wszystko trafia, gdy pewnego ranka przypadkiem wpada w kuchni na jego rodziców, którzy... biorą ją za jego dziewczynę. Declan Powell ma mnóstwo pieniędzy i jeszcze więcej znajomości, a jednak wśród pracowników zawsze odstaje jako ten bezdzietny i nieżonaty. Jego rodzina również nie daje mu spokoju, że jako trzydziestokilkulatek nadal jest singlem. Dlatego od ponad roku opowiada wszystkim o swojej bardzo zapracowanej ukochanej, która tak naprawdę nie istnieje. Kiedy Dex dowiaduje się, że jego rodzice poznali jego (nieistniejącą) dziewczynę, postanawia ją odnaleźć i składa jej propozycję: przez jeden weekend ona będzie udawała jego dziewczynę przed jego współpracownikami, a w zamian może zostać przez tydzień w jego mieszkaniu. Co złego może się wydarzyć?

W stylu pisania Lynn jest coś takiego, że przez jej książki się po prostu płynie. Tym razem nie było inaczej, bo historia Abi i Declana wciągnęła mnie od razu. Wszystkie moje ulubione komedie romantyczne mają w sobie jakiś element chaosu, który ostatecznie zostaje punktem zwrotnym w relacji głównych bohaterów, a dla naszej dwójki jest to układ, który zawierają po niefortunnym spotkaniu Abi z rodzicami Declana, którzy biorą ją za jego dziewczynę - a nie za zwyczajną sprzątaczkę, którą jest. Przez najbliższe kilka dni postanawiają udawać parę, ale nie może być za łatwo, bo już od ich pierwszego spotkania obserwujemy, jak bardzo różne są ich życia oraz osobowości.

Tytuł książki z pewnością mógłby być określeniem postaci Abi - roztrzepanej dziewczyny bez filtra, która w porównaniu ze stoickim i poważnym Declanem jest wręcz bańką energii. Najbardziej poróżnia ich jednak fakt, że dla Abi pieniądze to coś, czego nigdy nie bierze za pewnik, a dla Declana nie mają w ogóle znaczenia, bo ma ich na pęczki. Nic więc dziwnego, że dziewczyna od razu go ocenia za jego typowy styl życia miliardera i nie ma ochoty poznawać go bliżej. Mimo wszystko kto by się nie zgodził na kilka udawanych randek, jeśli miałoby się z tego wyjść z czterdziestoma tysiącami dolarów na koncie?

Painter zdecydowanie pozwala sobie tutaj polecieć z fantazją o idealnym życiu, gdzie bogaci ludzie są dobrymi ludźmi i starają się oddawać tym, którzy pieniędzy potrzebują. Nie koloryzuje prawdziwych realiów, ale skupia się bardziej na (raczej rzadko spotykanych) wyjątkach od reguły, stąd łatwiej jest polubić nie tylko głównego bohatera, ale też jego rodzinę i przyjaciół. Początkowo może i Declan budzi nieufność, ale nietrudno go nie polubić, kiedy powoli zakochuje się w Abi i jej autentyczności, jakiej w jego świecie często brakuje. To wręcz klasyk gatunku, spotkanie dwóch przeciwnych światów, ale jak najbardziej tu działa.

Ta dwójka już od pierwszych chwil ma rewelacyjną chemię, a błyskotliwe dialogi autorki tylko nasilają to niesamowite napięcie. Wątek udawanej relacji zostaje jak najbardziej wykorzystany, a przy tym pełno jest też chwil, w których Abi i Declan budują prawdziwą przyjaźń i poznając się bliżej zaczynają się prawdziwie lubić. Często uśmiech nie schodził mi z twarzy, czytając, jak się do siebie zbliżają, szukają wymówek, by znowu porozmawiać i spędzić razem czas. Niestety największym minusem była dla mnie jedynie ich skłonność do niekomunikowania swoich uczuć oraz napędzania swoich własnych niepewności i kompleksów. Konflikt pod koniec zirytował mnie najbardziej, bo wszystko było aż przesadnie dramatyczne. Dlatego ostrzegam - bądźcie wobec tych bohaterów cierpliwi, bo inaczej można się trochę podenerwować.

Pomimo paru niedoskonałości i rzeczy, na które trzeba przymknąć oko, "Co za bałagan" to naprawdę czarująca komedia romantyczna o dwójce osób z dwóch różnych światów. Czyta się ją szybko i przyjemnie, humor płynie i doprowadza do wybuchów śmiechu, a wątek miłosny wywołuje uśmiech na twarzy. Biorąc pod uwagę, że dotychczas te bardziej dorosłe romanse Lynn niezbyt mnie przekonywały (zdecydowanie preferowałam jej młodzieżówki), ta książka była pozytywnym zaskoczeniem. Polubiłam Abi i Dexa, chętnie kiedyś bym do nich powróciła. Jeśli szukacie rom-comu z całym tym chaosem udawanego związku, to bardzo wam tę powieść polecam!

Lynn Painter – pisze powieści dla młodzieży i dla dorosłych. Mieszka w Nebrasce z mężem i gromadką dzieci, a kiedy nie czyta lub nie pisze, są duże szanse, że sączy napoje energetyczne i ogląda komedie romantyczne.

Tytuł: Co za bałagan

Autor: Lynn Painter

Tytuł w oryginale: Maid for Each Other

Data premiery: 09.09.2026r.

Wydawnictwo: Bliss

Liczba stron: 328

Ocena: 7/10

Czytaj dalej »

Lynn Painter - Inaczej niż w filmach

Wes miał dziewczynę swoich marzeń, ale potem ją stracił.

Może odzyskać ją tylko wtedy, gdy będzie jak bohater komedii romantycznej...

Przez kilka pięknych miesięcy Wes i Liz byli razem. Jednak gdy oboje zaczynali studia, wydarzyła się tragedia i ich związek dobiegł końca, a Wes wrócił do rodzinnej miejscowości.

Po pewnym czasie chłopak wraca na uczelnię i chce sprawić, by Liz znów się w nim zakochała, choć wie, że złamał jej serce. Ma niezawodny plan – przekona ją dzięki wielkim gestom godnym komedii romantycznych, które dziewczyna uwielbia. Tylko że... na Liz nie robi to już wrażenia.

Wes robi wszystko, aby dowiedzieć się, jak się z nią spotkać. Co gorsza, Liz ma nowego przyjaciela... Mimo to Wes się nie poddaje i jest zdeterminowany, by odzyskać jej serce.

Jednak w życiu wszystko wygląda zupełnie inaczej niż w filmach...

Chociaż nie czytam już zbyt wielu młodzieżówek, do dzisiejszego dnia historia Wesa i Liz pozostaje moją ulubioną z tego gatunki. I prawdopodobnie właśnie z powodu mojej opiekuńczości i sentymentu do tej dwójki ogromnie się bałam sięgnąć po niespodziewaną kontynuację ich historii. Nietrudno jest zepsuć wyobrażenie czytelnika, gdy bardzo zależy mu na losach bohaterów, a już zwłaszcza, że początkowo "Lepiej niż w filmach" miało być tylko jednotomówką, słodką historią o młodzieńczej, licealnej miłości. Tak więc tu pojawia się najważniejsze pytanie: czy Lynn Painter udało się napisać satysfakcjonującą kontynuację historii bohaterów, których pokochał cały świat, czy może powstanie "Inaczej niż w filmach" nie było konieczne?

Jak mówi nam sam tytuł, prawdziwe życie wygląda kompletnie inaczej niż w filmach. I o tym w trudny sposób przekonali się Wes i Liz, gdy po paru miesiącach bujania w obłokach jako zakochana para, która ma razem rozpoczynać studia i wspólne życie, spadła na nich tragiczna wiadomość. W jednej chwili Wes miał wszystko, wymarzoną dziewczynę, przyszłość, baseball, studia... a w następnej wszystko to stracił. Dwa lata później nadal nie może zapomnieć o Liz, którą tak straszliwie zranił, gdy życie mu się kompletnie posypało. Postanawia wykorzystać powrót na UCLA jako swoją drugą szansę, aby nie tylko przywrócić swoje życie na właściwie tory, ale także odzyskać ukochaną. Dla Liz nie ma już jednak w życiu miejsca na Wesa, ani na nic, co ma związek z miłością. Po tym, jak złamał jej serce, kompletnie się zmieniła, pragnąc skupić się na swojej wymarzonej karierze i budowaniu nowego życia. Wes jest jednak przekonany, że odzyska jej serce, jeśli tylko się postara - ale czy jest jeszcze szansa, by wrócili do tego, co było, gdy tak wiele się między nimi wydarzyło?

Jeśli oczekujecie ode mnie odpowiedzi na pytanie, czy warto tę część czytać, to... cóż, wszystko zależy od tego, czego od niej oczekujecie. "Lepiej niż w filmach" to raczej lekka, romantyczna i słodka młodzieżówka, do której aż przyjemnie powrócić po latach, a "Inaczej niż w filmach" jest jak pobudka, która sprowadza nas na ziemię. Nie piszę tego w żaden sposób w negatywnym sensie, ale zdecydowanie zmienia to wizję cudownej, młodzieńczej miłości, stworzonej w pierwszym tomie. Osoby, które czytały poprzednią książkę i pokochały ją dla jej humoru, lekkości i jej romantycznej aury, i tego też chcieliby od kontynuacji, mogą się trochę rozczarować. A przynajmniej zaskoczyć - bo chwilę nam zajmuje, aby ponownie dojrzeć tych samych Wesa i Liz, których zdążyliśmy pokochać.

Biorąc pod uwagę okoliczności i wszystko, przez co musieli przejść (Wes w szczególności), nie jest to ani trochę zaskakujące. Ale może być trudne do przyswojenia, bo jest jak spadające różowe okulary po zakończeniu, gdzie myśleliśmy, że zostawiamy tę dwójkę z ich "i żyli długo i szczęśliwie". Autorka nie daje Wesowi i Liz chwili spokoju, a rzeczy, które im się przydarzyły, prawdziwie łamią serce. Nie będę ukrywać, że nie byłam wściekła na niektóre wybory, bo byłam - nadal jest mi ciężko się z nimi pogodzić, bo chyba część mnie zawsze będzie wolała zostać z tą wizją Wesa i Liz, którą zostawiłam lata temu. Chyba po prostu tkwiącej we mnie romantyczce, która preferuje swoje szczęśliwe zakończenia bez zastanawiania się nad przyszłością, bardzo ciężko było czytać o tym, że niestety rzadko kiedy życie układa się pięknie jak w filmach, nawet bohaterom tak w sobie zakochanym.

Wes i Liz się tu zmieniają. Można pomyśleć, że dwa lata to niewiele, ale nie, gdy w grę wchodzą tak trudne wydarzenia, które zmuszają ich do zrzucenia masek młodzieńczej naiwności. Żałoba, trudne decyzje, pierwsze prawdziwie złamane serce. W szczególności zauważamy to w Liz, w której nie ma już tej kochającej playlisty i rom-comy romantyczki, którą była w liceum. I niełatwo jest im ponownie odnaleźć drogę do siebie, przez co nie mamy szansy przeczytać wielu słodkich i romantycznych momentów, co - nie ukrywam - chyba najbardziej mnie rozczarowało. Miałam chyba nadzieję, że przynajmniej pod koniec dostaniemy szansę poczytać trochę o ich szczęśliwych chwilach jako para. Niestety, zanim możemy w pełni nacieszyć się faktem, że oto w końcu znowu mamy okazję czytać historię, która wywołuje śmiech i motylki w brzuchu, książka dobiega końca.

Natomiast pomijając już moje narzekania i osobiste preferencje, muszę tu zaznaczyć, że jest to naprawdę świetnie napisana kontynuacja. Może gdybym czytała ją bez znajomości pierwszej części mogłaby się stać nawet jedną z moich ulubionych. Painter świetnie zgłębia emocje bohaterów, złamane zaufanie Liz, cierpienie, samotność oraz tęsknotę Wesa, ale jednocześnie nie robi tego w przytłaczający sposób. Książkę czyta się lekko, wciąga tak naprawdę od pierwszych stron i naprawdę, naprawdę cudownie było móc jeszcze raz wrócić do tej dwójki. Wes, pomimo tego, że przyszło mu szybko dorosnąć, nadal jest niesamowicie czarujący i kochany (nawet pomimo tego, że czasami miałam ochotę dać mu po głowie), do tego stopnia, że ciężko jest mu nie kibicować, by udało mu się odzyskać Liz.

I chociaż na początku musiałam się przyzwyczaić, tak w drugiej połowie w końcu zaczęłam dostrzegać całość sytuacji, zrozumiałam decyzje bohaterów, a w moim sercu zapadł pewien spokój. Dostałam w końcu to, czego pragnęłam - świetny humor, Wesa, który ma obsesję na punkcie Liz (scena na balkonie sprawiła, że płakałam ze śmiechu), chaotyczne grupowe imprezy i wypady, różne przyjaźnie, stare i nowe, trochę melancholii związanej ze zmianami oraz wspomnieniami, a nawet poczucie, że oto w końcu czytam o Wesie i Liz, za którymi tęskniłam i których tak pokochałam. Najbardziej podobały mi się te przebłyski dawnej Liz w obecności Wesa, który powoli przebijał się przez jej mury - nie ma wątpliwości, że ta dwójka to swoje bratnie dusze, które rozumieją się jak nikt inny. Brakowało mi jedynie jakiejś rozmowy wyjaśniającej jeden wątek z Clarkiem, który trochę został zapomniany (nie będę spoilerować, ale kto czytał książkę, ten raczej wie, co mam na myśli).

Osobiście uważam, że warto dać tej kontynuacji szansę, nawet jeśli się jej boicie, ale też przygotujcie się na zmiany i na to, że to trochę inni Wes i Liz, jakich zostawiliśmy w poprzednim tomie. Nie żałuję, że w końcu po nią sięgnęłam, bo naprawdę przyjemnie mi się ją czytało i cieszę się, że miałam okazję powrócić do bohaterów, których tak pokochałam  i poczytać o nich więcej, gdy są już trochę starsi - ale jednocześnie wiem, że jeśli miałabym kiedykolwiek powracać do historii Liz i Wesa, to raczej wybrałabym powrót do ich wersji z "Lepiej niż w filmach". Mam nadzieję, że jeśli jeszcze kiedykolwiek Lynn poczuje potrzebę do nich powrócić, przestanie być uczulona na szczęście i da nam się trochę nacieszyć ich miłością.

Lynn Painter – pisze powieści dla młodzieży i dla dorosłych. Mieszka w Nebrasce z mężem i gromadką dzieci, a kiedy nie czyta lub nie pisze, są duże szanse, że sączy napoje energetyczne i ogląda komedie romantyczne.

Tytuł: Inaczej niż w filmach

Autor: Lynn Painter

Tytuł w oryginale: Nothing Like The Movies

Data premiery: 07.05.2025r.

Wydawnictwo: Young

Liczba stron: 464

Ocena: 8/10

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Young:

Czytaj dalej »

Lynn Painter - Nie mów "tak"

Jakie plany ma los wobec dwojga zakłócaczy ślubów, którzy nie wierzą w miłość?

Sophie Steinbeck, przyszła panna młoda, staje przed trudnym wyborem: wyjść za narzeczonego, który ją zdradził, aby nie ryzykować kariery ojca, albo zakończyć związek z niewiernym partnerem. Wtedy na scenie pojawia się Max – czarujący profesjonalista – i z nutą współczesnego rycerstwa przerywa ceremonię, ratując Sophie przed nieudanym małżeństwem.

Wkrótce Sophie i Max tworzą niezwykły duet – wspólnie pomagają innym, uwalniając ich od niepożądanych związków. Kiedy przyjmują zlecenie od mężczyzny mającego ożenić się z byłą dziewczyną Maxa, Sophie spodziewa się, że Max wykorzysta sytuację, by zemścić się na kobiecie, która złamała mu serce. Ku jej zdziwieniu Max wydaje się jednak rozdarty i niepewny swoich uczuć. Sophie natomiast odkrywa, że ta sytuacja budzi w niej zazdrość…

Najnowsza komedia romantyczna Lynn Painter przedstawia nam historię dwóch nieznajomych, którzy łączą siły w... przerywaniu ślubów. Koncept bardzo ciekawy i obiecujący rozrywkę, prosto z rom-comowych klasyków z lat 2000. (moich absolutnie ulubionych), ale czy autorce udało się go w pełni wykorzystać? Z pewnością dostajemy tu dokładnie to, co autorka zawsze zapewnia, czyli dużo śmiechu i zabawy. Jeśli jednak oczekujecie czegoś więcej - cóż, niestety w tej książce tego nie dostaniecie.

Gdy Max zostaje zatrudniony, by przerwać ślub Sophie po tym, jak kobieta dowiaduje się o zdradzie swojego narzeczonego, żadne z nich nie spodziewa się, że będzie to początek świetnej współpracy i przyjaźni. Mężczyzna miał tylko pomóc Sophie w zakończeniu związku tak, by nie ucierpiał na tym jej ojciec. Kilka miesięcy później kobieta dostaje jednak propozycję trudną do odrzucenia: Max proponuje jej połączenie sił i przerwanie razem kolejnego ślubu. Tak zaczynają pracować razem jako profesjonalni zakłócacze ślubów, co z pewnością ma też swoje plusy w ich życiu prywatnym. Żadne z nich nie myśli o nowym związku, Sophie nie wierzy w prawdziwą miłość, a Max wcale miłości nie pragnie, ale kiedy spędzają razem tyle czasu, coraz trudniej jest zaprzeczyć wzajemnemu przyciąganiu - tym bardziej, że tak świetnie bawią się w swoim towarzystwie. Ich relacja staje jednak pod znakiem zapytania, gdy przeszłość daje o sobie znać...

Sięgam po każda nową książkę Lynn Painter z pewnością, że miło spędzę czas. Na jednych książkach bawiłam się lepiej (zdecydowanie preferuję jej młodzieżówki), na innych trochę gorzej, ale zawsze mam gwarancję niezobowiązującej i szybkiej lektury. Obawiam się jednak, że jeśli chodzi o jakość, nie zawsze jej książki spełniają moje oczekiwania i ta historia jest właśnie tego przykładem. Pierwsze sto stron to było dla mnie wyzwanie - czytałam je prawie trzy dni, nie mogłam się wkręcić i czułam się bardzo oderwana od bohaterów. Koncept na historię może i jest fajny, ale wiele brakuje w jego wykonaniu, aby utrzymać uwagę czytelnika.

Książka w końcu nabiera tempa, ale dzieje się to głównie za sprawą chemii między Sophie i Maxem oraz ich interakcjom. Tego jednego książce nie można zarzucić - z uśmiechem i przyjemnością czyta się ich pełne humoru dialogi pełne flirciarskiego podtekstu. W każdej ich interakcji widać, że spędzanie ze sobą czasu to dla nich czysta przyjemność. Dobrze się razem bawią i jest w nich naturalność. Niestety poza tym nie dostajemy szansy, aby jakoś poważniej zgłębić ich uczucia, bo tak jak większość rzeczy w tej książce - autorka przedstawia tę historię bardzo powierzchownie.

Sophie i Max to bardzo jednowarstwowe postacie, o których nie wiemy za wiele poza ich nieudanymi przeszłymi relacjami oraz awersją do miłości. Właściwie cały konflikt kręci się wokół tego, że nie chcą się w sobie zakochać, ani wchodzić w prawdziwy związek. Tkwią na granicy relacji z korzyściami, a czymś więcej, a wisienką na torcie jest konflikt pod koniec historii, który strasznie mnie zirytował i tylko jeszcze mocniej zniechęcił. Chciałabym od tej relacji czegoś więcej, niż tylko pociągu fizycznego; jakiejś komunikacji i fundamentu pod solidniejszy związek. Niestety nic takiego nie dostajemy.

"Nie mów tak" to niestety książka, która nie zapadnie mi na dłużej w pamięci. To fajna komedia romantyczna na wieczór, ale czytelnicy wymagający trochę bardziej rozwiniętych książek mogą się rozczarować. Nie uważam jej za złą historię, myślę, że w zależności od oczekiwań można się na niej fajnie bawić, ale ja osobiście chciałabym czegoś więcej - lepszego rozwinięcia bohaterów, zgłębienia więzi między innymi postaciami, nie tylko między Sophie i Maxem. Raczej uważam ją za jedną ze słabszych książek Lynn Painter.

Lynn Painter – pisze powieści dla młodzieży i dla dorosłych. Mieszka w Nebrasce z mężem i gromadką dzieci, a kiedy nie czyta lub nie pisze, są duże szanse, że sączy napoje energetyczne i ogląda komedie romantyczne.

Tytuł: Nie mów "tak"

Autor: Lynn Painter

Tytuł w oryginale: Happily Never After

Data premiery: 12.02.2025r.

Wydawnictwo: Papierowe Serca

Liczba stron: 328

Ocena: 6/10

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Papierowe Serca:

Czytaj dalej »

Lynn Painter - Chcesz się założyć?

Hallie Piper postanawia, że nadszedł czas na zmiany. Kiedy wymyka się nad ranem z pokoju hotelowego, czuje, że sięgnęła dna. To znak, że musi wydorośleć i wziąć odpowiedzialność za swoje życie.

Konsekwentnie realizuje plan – przeprowadza się do nowego mieszkania, zmienia fryzurę i garderobę. Na jej liście pozostaje ostatni, najważniejszy punkt: Hallie chciałaby się zakochać. Na zabój. Spotkać mityczną drugą połówkę, pokrewną duszę.

Zdesperowana loguje się do aplikacji randkowej i znajduje tam… Jacka. Faceta, z którego pokoju niedawno się wymknęła.

Zaczynają ze sobą rozmawiać. Chociaż oboje pragną miłości, to z całą pewnością nie szukają siebie nawzajem. Zamierzają jednak wspierać się w poszukiwaniach. Na bieżąco informują się o postępach, dzielą przemyśleniami, a nawet umawiają na randki w tych samych restauracjach o tej samej porze – na wypadek niepowodzenia zawsze mogą skończyć wieczór wspólnie, jedząc tacos. (Spoiler: jedzą duuuużo tacos).

Aby nie stracić motywacji pod wpływem kolejnych nieudanych randek, postanawiają się założyć. Wygra ten, kto pierwszy się zakocha.

Kiedy Hallie spotyka obiecującego kandydata, Jack zaczyna mieć coraz więcej wątpliwości. Właściwie to nie potrafi sobie przypomnieć, po co się założyli i dlaczego na początku znajomości uznali, że do siebie nie pasują… Czy sprawy nie zaszły za daleko?

Czy w świecie internetowego randkowania można znaleźć swoją prawdziwą drugą połówkę, czy wszyscy jesteśmy z góry skazani na niepowodzenie? Lynn Painter podejmuje się odpowiedzi na to pytanie poprzez perypetie swojej bohaterki w najnowszym rom-comie Chcesz się założyć?, w którym zobaczycie również dobrze nam już znanego Jacka, brata Olivii z jej innej książki, Pan zły numer. Nie mogłam się tej książki doczekać, bo chociaż historii Colina i Olivii nie lubię, to Painter zawsze trafia idealnie w mój humor i tym razem nie mogło być inaczej. Ale czy autorce udało się w pełni spełnić moje oczekiwania? Cóż, nie do końca.

Jack i Hallie poznają się zupełnie przypadkowo na ślubie Olivii i Colina, gdzie Hallie pracuje jako barmanka. Łączy ich niesamowite przyciąganie i niespodziewana wspólna noc pełna przyjemności... po której Hallie postanawia uciec gdzie pieprz rośnie. Ta jednonocna przygoda z przystojniakiem jest tak bardzo nie w jej stylu, że postanawia, iż czas w końcu coś zmienić w jej życiu. Szuka nowego mieszkania bez współlokatorki, zmienia fryzurę i zakłada konto na aplikacji randkowej, gotowa znaleźć w końcu stałego partnera. Pech tak chce, że internetowe randkowanie nie przynosi rezultatów, dopóki nie trafia na samego Jacka. Obydwoje nie chcą wracać do swojej relacji, przekonani, że do siebie nie pasują, więc zamiast tego nawiązują przyjaźń i zakładają się o to, komu z nich uda się jako pierwszemu odnaleźć miłość.

Ta książka to jest idealny przykład, dlaczego tak bardzo nie znoszę wątku friends to lovers. Powód pierwszy? Jack i Hallie. Poznają się jako nieznajomi, którzy lądują razem w łóżku, a potem ponownie znajdują się na aplikacji randkowej, ale chociaż od samego początku nadają na tych samych falach, z jakiegoś powodu stwierdzają, że nie chcą niczego ze sobą próbować. Z jakiego? Tego nie wiem dalej. Autorka w żadnym momencie tego nie wyjaśniła. Najwyraźniej dobry seks, świetna przyjaźń, taki sam humor i czucie się dobrze w swoim towarzystwie nie wystarcza. Zamiast tego umawiajmy się z innymi!

Powód drugi? Brak komunikacji. Bardzo nie lubię, kiedy autorzy robią głupich nie tylko z bohaterów, ale w sumie i z czytelników, a miałam poczucie, jakby właśnie w ten sposób bawiła się ze mną Painter. Za każdym razem, gdy bohaterowie utwierdzali się wzajemnie w przekonaniu, że nie są sobą zainteresowani w sposób romantyczny i łączy ich tylko chemia, bo ze sobą spali (co jest najgłupszym argumentem ever), a także że nie powinni rujnować dobrej przyjaźni, bo mogliby ją stracić, więc zamiast tego woleli wzdychać do siebie na odległość, odejmowano mi rok życia. Właśnie dlatego nie znoszę tego wątku - bo zawsze czytam w kółko te same argumenty, które i tak nie działają.

Ja dobrze wiedziałam na co się piszę, w końcu opis książki niczego nie ukrywa, ale nie spodziewałam się, że ta dwójka będzie aż tak tępa i uparta, że będę miała ich ochotę udusić przez jakąś połowę książki. Ich wszystkie nieporozumienia i rozterki można było pominąć, ale oni sami sobie komplikowali życie. Szczególnie Hallie, która czasami naprawdę testowała moją cierpliwość (na przykład zupełnie nie rozumiem jej reakcji na innych mężczyzn, szczególnie na jej byłego, na którego raz reaguje, jakby chciała się na niego rzucić i wylądować w łóżku, chociaż Jack jest tuż obok, a chwilę później zupełnie ma w niego wywalone), chociaż i Jack miał swoje momenty. Jedyne, na co miałam ochotę, to wykrzyczeć im prosto w twarze, aby zaczęli rozmawiać o swoich uczuciach.

Najzabawniejsze jest to, że gdyby nie ten przewijający się tabun różnych kandydatów i nieudanych randek, wzajemnego oszukiwania się, że z innymi będzie im lepiej i braku komunikowania swoich uczuć, Hallie i Jack mieli predyspozycje stać się jedną z moich ulubionych par autorki. Chemia między nimi jest tak dobra, rozumieją się jak łyse konie, ich humor doprowadził mnie do śmiechu tak głośnego, że bolał mnie brzuch i po prostu pasowali do siebie na każdym możliwym poziomie. Kiedy już skończyła się cała ta farsa z innymi, bawiłam się wyśmienicie. Tym bardziej, że po drodze gdzieś nawinął się nawet wątek udawanego związku i przysięgam - miałam wtedy największe motylki w brzuchu i uśmiech nie schodził mi z twarzy.

Bardzo chciałam tę książkę pokochać, tym bardziej, że była o wiele lepsza od Pan zły numer, ale po prostu nigdy nie wiedziałam, czego się po niej spodziewać. W jednym momencie bawiłam się rewelacyjnie, a chwilę później działo się coś, przez co się frustrowałam i miałam dość. Była zabawna, urocza i świetnie napisana, ale też bardzo niestabilna w tym, czego mogłam po niej oczekiwać. Mam wrażenie, że autorce o wiele lepiej wychodzą takie romanse w jej młodzieżówkach, bo wtedy dziecinne zachowanie i nieporozumienia można zrzucić na karb młodości i pierwszych związków, a tymczasem tutaj mamy dorosłych ludzi, którzy zachowują się gorzej niż dzieci. Tak więc nadal nie wiem, jak ją ocenić i decyzję o tym, czy warto ją przeczytać, pozostawię wam - myślę, że wystarczająco wyjaśniłam, skąd moje skomplikowane uczucia.

Lynn Painter – pisze powieści dla młodzieży i dla dorosłych. Mieszka w Nebrasce z mężem i gromadką dzieci, a kiedy nie czyta lub nie pisze, są duże szanse, że sączy napoje energetyczne i ogląda komedie romantyczne.

Tytuł: Chcesz się założyć?

Autor: Lynn Painter

Tytuł w oryginale: The Love Wager

Data premiery: 14.02.2024r.

Wydawnictwo: Kobiece

Liczba stron: 360

Ocena: 6/10

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Kobiecym:

Czytaj dalej »

Lynn Painter - Przypadkowo Amy

Wszystko zaczęło się od dyniowego latte…

Dla Isabelli Shay to wielki dzień. Właśnie dziś ma rozpocząć nową wymarzoną pracę. Firma, w której została zatrudniona, jest jednym z najlepszych pracodawców w Stanach Zjednoczonych. Byłoby niezręcznie, gdyby Izzy spóźniła się już pierwszego dnia… A wszystko wskazuje na to, że dokładnie tak się stanie. Dziewczyna nie potrafi wyobrazić sobie poranka bez dyniowego latte, a kolejka w kawiarni ciągnie się w nieskończoność.

Kiedy więc barista po raz trzeci woła „Amy” po odbiór dokładnie takiego samego napoju, jaki zamówiła Izzy, dziewczyna pozwala sobie na drobne oszustwo – podaje się za Amy i zabiera kawę.

Pech chciał, że w pośpiechu wpada na twardą jak skała męską pierś obleczoną w wykrochmaloną białą koszulę, na której ląduje cała zawartość kubka. Co więcej – pierś ta należy do najprzystojniejszego mężczyzny, jakiego Izzy w życiu widziała. Ponieważ wciąż bardzo się śpieszy, proponuje mężczyźnie spotkanie następnego dnia o tej samej porze. Nieznajomy się zgadza, żegnając ją słowami: „Do jutra, Amy”. Izzy już wtedy przeczuwa, że nieźle namieszała. Jednak jutro wszystko wyprostuje, więc nie ma się czym martwić, prawda?

Jakież jest jej zdziwienie, kiedy kilka godzin później poznaje swojego nowego szefa i okazuje się nim nie kto inny, jak mężczyzna z kawiarni… I chociaż Blake był czarujący wobec „Amy”, to dla Izzy jest aroganckim gburem, który wcale nie uważa jej wyjaśnień za zabawne.

Gdy ostatnim razem próbowałam czytać książkę Lynn Painter w wydaniu bardziej dla dorosłych ("Pan Zły Numer"), niestety nie polubiłyśmy się za bardzo. Nie wiem co poszło nie tak, ale strasznie się frustrowałam i nie trafiła do mnie na żadnym poziomie. "Przypadkowo Amy" to była kolejna próba i chociaż starałam się nie mieć żadnych oczekiwań, cząstka mnie miała malutką nadzieję, że to było tylko jedno potknięcie po drodze. I wiecie co? Dochodzę do wniosku, że najlepsze książki to te, wobec których nie narzucam sobie żadnych oczekiwań, bo "Przypadkowo Amy" okazało się być niesamowicie przyjemną komedią romantyczną - słodziutką książką, przy której nie musiałam się wysilać, nieskomplikowanym romansem na samotny wieczór.

Nasza główna bohaterka książki, Izzy, właśnie rozpoczyna wymarzoną pracę w nowej firmie. Zaplanowała sobie ten dzień idealnie - poranna, jesieniarska kawa, a potem zrobienie jak najlepszego wrażenia na swoich współpracownikach i przełożonej. Pech tak chciał, że życie już pierwszego dnia daje jej w kość, gdy nie może się doczekać ów wspomnianej kawy, a czas ucieka jej z przerażającą prędkością, grożąc spóźnieniem pierwszego dnia w pracy... Kiedy więc barista kilkukrotnie woła zamówienie pewnej Amy, która zrządzeniem losu zamówiła to samo, co Izzy, postanawia w końcu wziąć jej kawę. Niespodziewanie jednak wpada na nieznajomego faceta i wylewaj na niego swoją wymarzoną dyniową latte. Czy ten dzień mógłby być jeszcze gorszy? Cóż, okazuje się, że tak, gdy jeszcze tego samego dnia poznaje swojego szefa, Blake'a... który okazuje się być facetem z kawiarni. I nie jest ani trochę zadowolony z tego, że skłamała na temat swojej tożsamości i w zasadzie dopuściła się na jego oczach kradzieży.

Lynn Painter trzeba przyznać jedno - wie, jak opisywać tak zabawne sytuacje, że prychanie ze śmiechu w najmniej spodziewanych momentach macie gwarantowane. Ja czasami chichrałam się tak głośno, że nawet świnka by się powstydziła moich prychnięć. Całe szczęście, że czytałam tę książkę w zaciszu mojego mieszkania, bo mogłabym zdobyć parę nieprzyjemnych spojrzeń. Jedna zabawna sytuacja goni za drugą, ale to wiadomości między bohaterami bawiły mnie najbardziej. Między Izzy a Blake'em pojawia się od samego początku tak naturalna, pełna humoru relacja, że natychmiast dla nich przepadłam. To dokładnie tego typu humor, jakiego oczekuję od komedii romantycznych - niewymuszony, naturalny i wręcz zaskakujący tym, jak jest dobry.

Jestem wręcz nad wyraz świadoma licznych niezadowolonych opinii na temat tej książki, bo znowu poczułam się jak czarna owca z moją inną opinią, ale ja osobiście niemalże od razu tę historię polubiłam. Obiektywnie rzecz biorąc, nie jest to wybitna historia. Bardziej bym powiedziała, że to taki rom-com na jeden wieczór, bo ani nie trzeba się na niej zbytnio skupiać, ani nie znajdziecie tu żadnej głębi, a za to dużo słodyczy, zabawy, humoru i odrobinę pikanterii. Poza wątkiem miłosnym w tych ledwo 300 stronach ciężko było zawrzeć coś więcej, więc właściwie czytamy jedynie o Blake'u i Izzy oraz ich perypetiach, gdy próbują jakoś wyjść z trudnej sytuacji, jaką jest ich relacja szef-podwładna oraz wyraźna i niezaprzeczalna chemia, jaka ich połączyła.

Bardzo lubię, gdy książki tak naturalnie ukazują kolejne etapy relacji między bohaterami, a Lynn Painter zawsze sobie z tym rewelacyjnie radzi. Tutaj mamy wręcz do czynienia z wątkiem zakazanej relacji między szefem, a podwładną, ale w żadnym wypadku nie przeszkodziło to bohaterom w wynajdowaniu wszelkich różnych wymówek, aby tylko spędzić ze sobą trochę czasu. "Przypadkowe" spotkania w przerwach na lunch? Zaliczone. Udawanie tylko przyjaciół, gdy jedyne, na co mają ochotę, to wycałować się na śmierć? Zaliczone. Tak się z nimi świetnie bawiłam, że nawet nie wiem, gdzie mi ta książka zleciała.

Ale wracając już do tych mniej negatywnych opinii, które krążą wokół tej historii - rozumiem je. Na tę książkę trzeba mieć odpowiedni humor i ja chyba sięgnęłam po nią w odpowiednim czasie, bo potrzebowałam czegoś takiego, na czym będę mogła się pośmiać i odprężyć, a nie czytać o kolejnych konfliktach i problemach. Blake i Izzy są troszeczkę jednowymiarowi w tym, jak zostali wykreowani, bo w całym tym ich miłosnym zamieszaniu autorka nie pozostawia sobie zbyt wiele miejsca na to, by jakoś rozwinąć ich postaci. Tak więc chociaż bardzo ich polubiłam, nie zapadną mi jakoś mocno w pamięci, bo nie poczułam, że ich prawdziwie poznałam.

Czy więc jest to jakaś wybitnie wspaniała lektura? Jasne, że nie. Prawdopodobnie nie będę o niej już za kilka tygodni pamiętać, nie odmieni też mojego życia, ale w odpowiednim momencie była naprawdę przyjemną lekturą i chociażby dlatego chętnie ją polecam. Painter ma tak miłe w odbiorze pióro, że przez tę książkę się płynie błyskawicznie i kartki same się przewracają. A jeśli poszukujecie czegoś niewymagającego i słodziutkiego na jesienne wieczory, to myślę, że to będzie świetna pozycja.

Lynn Painter – pisze powieści dla młodzieży i dla dorosłych. Mieszka w Nebrasce z mężem i gromadką dzieci, a kiedy nie czyta lub nie pisze, są duże szanse, że sączy napoje energetyczne i ogląda komedie romantyczne.

Tytuł: Przypadkowo Amy

Autor: Lynn Painter

Tytuł w oryginale: Accidentally Amy

Data premiery: 06.09.2023r.

Wydawnictwo: Kobiece

Liczba stron: 328

Ocena: 7/10

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Kobiecym:

Czytaj dalej »

Lynn Painter - Lepiej niż wczoraj

Czasem nie warto walczyć z przeznaczeniem.

Po walentynkach, które okazały się kompletną katastrofą, wszystko, czego chce Emilie, to ukryć się u babci z kubełkiem lodów na pocieszenie. Pragnie, żeby ten dzień już się skończył. Zasypia na kanapie, a kiedy się budzi, jest we własnym domu i… znów są walentynki!

Emilie uświadamia sobie, że utknęła w pętli czasowej, z której nie może się wydostać. Raz za razem musi przeżywać zdradę swojego chłopaka Josha. Nie może też uciec przed tajemniczym Nickiem, na którego wpada każdego powtarzającego się dnia.

Ile razy można patrzeć bezradnie, jak całe twoje życie uczuciowe staje (dosłownie) w płomieniach? Czy powtarzający się w kółko dzień może być szansą, by coś zmienić? Co się stanie, jeśli wszechświat przestanie pozwalać na poprawki w momencie, gdy wszystko właśnie zaczęło się układać?

Co byście zrobili, gdybyście dostali szansę przeżycia od nowa najgorszego dnia w swoim życiu? Spróbowalibyście wszystko naprawić, czy pozostawilibyście sytuację losowi? Właśnie przed takim dylematem staje nastoletnia Emilie, gdy budzi się piętnastego lutego po przeżyciu najgorszych Walentynek w historii i okazuje się... że musi przeżyć ten dzień od nowa. Jeszcze wczoraj widziała, jak jej chłopak całuje swoją byłą dziewczynę na szkolnym parkingu, wjechała w samochód swojego partnera z chemii, który nawet jej nie rozpoznał, a na dodatek musiała wysłuchać, jak jej tata wyjawia jej, że przeprowadza się na drugi koniec kraju ze swoją rodziną, a teraz wszystko ma zacząć się od nowa. A najgorsze nie jest nawet to, że zdaje się, że utknęła w pętli czasowej, a jej przekleństwem jest już zawsze budzić się w Walentynki, ale sam fakt, że nieważne co robi i jak bardzo stara się naprawić sytuację, nic nie pomaga. Może więc jedyną odpowiedzią na wszystko jest przestać się zamartwiać i spędzić najlepszy dzień w historii... u boku ostatniego chłopaka, którego spodziewała się w swoim życiu?

Koncept ponownego przeżywania jednego dnia oraz podróży w czasie nie jest nam z pewnością obcy, w końcu i Hollywood, i autorzy wielu książek, bardzo lubią z niego korzystać. Sama miałam okazję zapoznać się z wieloma takimi historiami i szczerze mówiąc, nie jestem ich największą fanką - zazwyczaj po prostu przyłapuję się na tym, że ta powtarzalność łatwo mnie nudzi. A jednak bardzo chciałam dać kolejną szansę Lynn Painter, która rozkochała mnie swoją młodzieżówką "Lepiej niż w filmach", ale już trochę zawiodła dojrzalszym romansem "Pan Zły Numer". W końcu do trzech razy sztuka, prawda? Jak się okazuje, w wersji młodzieżowej Painter totalnie trafia do mojego serca.

Czytanie tej książki sprawiło, że poczułam się taka... wolna i żywa. Jakbym biegała razem z bohaterami po ulicach miasta, nie przejmując się konsekwencjami wyborów, wykrzykiwała w szkolnym radiowęźle swojemu byłemu chłopakowi, że jest dupkiem, patrzyła na światła miasta z balkonu na czterdziestym piętrze wieżowca z chłopakiem, który dzień wcześniej był mi praktycznie obcy, a teraz jest centrum mojego wszechświata. Ta historia była taka żywa! To było jak zakochiwanie się w małych momentach, czerpanie radości z życia, które daje nam szansę za szansą, aby być może coś naprawić, coś zmienić, dostrzec rzeczy, które nie pozwalały nam być w pełni szczęśliwym. Nic dziwnego, że ten jeden wers "I had a marvelous time ruining everything" z piosenki Taylor Swift ciągle przewija się w książce - ten beztroski chaos nadał tej historii wyjątkowego, niezapomnianego i wręcz filmowego klimatu. 

Czasami nieważne jak bardzo się staramy, a wszystko szło po naszej myśli, jak szczegółowo planujemy każdą sekundę naszego życia i jak bardzo czegoś pragniemy, życie ma dla nas inne plany, a to chyba najważniejsza lekcja, jakiej musiałam się nauczyć. Możemy próbować naprawić rzeczy, które się wydarzyły, ale nie uda nam się wymazać ich konsekwencji. Możemy kompletnie nie zauważać kogoś, kto jest tuż obok nas, milion razy mijać ich w różnych okolicznościach, po to, aby w końcu przekonać się, że przez cały czas to właśnie ta osoba miała odmienić nasze życie. Czy nie na tym polega piękno życia? Tak naprawdę nigdy nie zdołamy przewidzieć jego działania.

Właśnie o tym przekonuje się nasza główna bohaterka, Emilie, której przychodzi wielokrotnie przeżyć koszmarne Walentynki, podczas których jej życie staje na głowie. I chociaż w pierwszej chwili każda porażka zdaje się być największą tragedią, a rozczarowanie związane ze zdradą bliskich boli, jakby ktoś wbijał jej szpilki prosto w serce, to kolejne doświadczenia pozwalają jej spojrzeć na swoją sytuację z innej perspektywy. I chociaż czasami podejmowała frustrujące i irracjonalne decyzje, kręciła się w kółko, nie wiedząc co ze sobą do końca począć, to zauroczyła mnie jej podróż do samoakceptacji i zrozumienia, że to my jesteśmy odpowiedzialni za nasze szczęście i marzenia - nikt inny. I żadne próby osiągnięcia perfekcji w oczach innych nam w tym nie pomogą.

Jej historia była tym bardziej słodka, że jej niespodziewanym partnerem w tym wszystkim okazał się być Nick, chłopak, obok którego codziennie siedziała na lekcjach chemii, ale na którego nigdy dotąd nie zwracała większej uwagi. To niespodziewane duo było wszystkim, czego potrzebowałam. Ich osobowości po prostu tak dobrze ze sobą współgrały - wydobywali z siebie nowe rzeczy, motywowali do działania i byli dla siebie ostoją wtedy, gdy najbardziej tego potrzebowali. I chociaż nie ma w tym za wiele realizmu, a normalnie zapewne bardziej czepiałabym się insta love, tak bardzo doceniam to, co autorka idealnie tu ukazuje - że czasami miłość pojawia się niespodziewanie, jakby miała nam pomóc dostrzec pewne rzeczy, ale to do nas należy decyzja co zrobimy potem i jak będziemy tę miłość pielęgnować. Nick i Emilie skradli moje serce, a ja jestem pod wielkim wrażeniem, że autorce udało się zbudować ich relację i rozwinąć ją w tak wiarygodny i naturalny sposób, a wszystko w tak krótkim czasie.

"Lepiej niż wczoraj" naprawdę świetnie czerpie inspirację z motywu pętli czasowej i na dodatek robi to w interesujący, nieco chaotyczny (a kto nie lubi odrobiny chaosu w komediach romantycznych?) sposób. Ani przez moment nie czułam się tak, jakby kolejne powtarzające dni mi się dłużyły, bo zawsze działo się coś, co wywoływało u mnie salwy śmiechu albo szeroki uśmiech na twarzy. A Nick będący w samym środku tego wszystkiego był tylko dodatkowym plusem, bo kto nie zakochałby się w bohaterze, który wyznaje, że swojej dziewczynie kupowałby specjalne wydania książek? (Gdzie takiego szukać???) To była urocza, lekka i wspaniała młodzieżówka, dzięki której znowu poczułam się jak nastolatka. Już nie mogę się doczekać kolejnych powieści YA od autorki!

Lynn Painter – pisze powieści dla młodzieży i dla dorosłych. Mieszka w Nebrasce z mężem i gromadką dzieci, a kiedy nie czyta lub nie pisze, są duże szanse, że sączy napoje energetyczne i ogląda komedie romantyczne.

Tytuł: Lepiej niż wczoraj

Autor: Lynn Painter

Tytuł w oryginale: The Do-Over

Data premiery: 14.06.2023r.

Wydawnictwo: Young

Liczba stron: 312

Ocena: 9/10

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Young!

Czytaj dalej »

Lynn Painter - Pan Zły Numer

Chociaż Olivię Marshall od zawsze prześladował pech, nic nie przygotowało jej na to, co poczuła, gdy została zdradzona przez narzeczonego ze swoją koleżanką.

Zapoczątkowało to istną lawinę katastrof: Liv straciła pracę, jej mieszkanie spłonęło (bynajmniej nie dlatego, że rytualnie paliła listy od wiarołomnego byłego…), a bezrobotna, samotna i bezdomna dziewczyna została zmuszona do powrotu do rodzinnego miasta.

Wprowadzenie się do uwielbiających wtrącać się w życie Liv rodziców nie wchodzi w grę. Dziewczyna z niechęcią decyduje się więc na wybór mniejszego zła, czyli zatrzymanie się na miesiąc w mieszkaniu brata, które wynajmuje on razem z najlepszym przyjacielem.

Olivia i Colin Beck nienawidzą się już od dzieciństwa. Ona uważa go za rozpuszczonego bufona z bogatego domu, a on ją za chodzącą katastrofę. Ale przecież są już dorośli i na pewno dadzą radę jakoś się dogadać przez kilka tygodni, prawda?

Jedynym, co nieoczekiwanie poprawia fatalny nastrój Liv, okazuje się gorący flirt, który rodzi się pomiędzy nią a nieznajomym mężczyzną, który pomylił numer telefonu.

Błyskotliwy, zabawny i pełen zrozumienia Pan Zły Numer szybko staje się powiernikiem dziewczyny, której codzienność znów nabiera dzięki niemu kolorów.

Czy anonimowa znajomość pomoże Olivii wprowadzić życie na właściwy tor?

Wystarczy jedna, gorąca wiadomość, wysłana na niewłaściwy numer, aby życie bohaterów przybrało niespodziewany kierunek. Ta nowa komedia romantyczna od Lynn Painter to coś zupełnie innego od pierwszej jej książki, która pojawiła się na naszym rynku w zeszłym roku - "Lepiej niż w filmach". Tym razem poznajemy autorkę w dojrzałym, pikantnym wydaniu. Z każdej strony docierały do mnie same pozytywne opinie, więc miałam ogromne oczekiwania wobec tej historii. Trzeba przyznać, jest to przezabawna i lekka książka, więc rozumiem, skąd tyle miłości. Sama miło spędziłam przy niej czas, ale są pewne rzeczy, przez które nie potrafiłam się w nią w pełni zaangażować i przewróciłam ostatnią stronę odrobinę nieusatysfakcjonowana - niestety rzeczywistość nie sprostała do końca moim oczekiwaniom.

Dla Olivia Marshall "pech" to etykietka ciągnąca się za nią całe życie. Kiedy wynosi się z miasta, gdy traci pracę, przyłapuje swojego chłopaka na zdradzie, a potem niechcący prawie puszcza z dymem cały budynek mieszkalny, nikt z jej rodziny nie jest zaskoczony. Samotna i bezrobotna zmuszona jest zatrzymać się u swojego brata oraz jego współlokatora, Colina Becka. Pech tak chciał, że Colin od zawsze był wrzodem na jej tyłku i tym razem też nie omieszka sobie z niej żartować. Ona ma go za bogacza z kompleksem wyższości, on naśmiewa się z jej niezdarności i porażek. Kiedy nieoczekiwanie Olivia dostaje wiadomość od nieznanego numeru, która początkuje znajomość z Panem Zły Numer, jej życie przybiera nieoczekiwany obrót. Jedynym, co poprawia jej humor, jest jej nieznajomy z wiadomości, ale Olivia wkrótce zaczyna się również przekonywać, że między nią a Colinem jest świetna chemia...

Zacznijmy od tego, że chociaż nie pokochałam tej historii tak mocno jak wszyscy, naprawdę bardzo podobał mi się pomysł na fabułę. Może nie było w niej nic odkrywczego, ani wcześniej niezbadanego, ale Lynn Painter posługuje się tak przyjemnym i błyskotliwym językiem, że zupełnie jak podczas czytania "Lepiej niż w filmach", która była jedną z moich ulubionych książek zeszłego roku, przez książkę przepłynęłam i wielokrotnie uśmiech nie schodził mi z twarzy. Humor to największy atut tej historii, bo nawet jakby przymknąć oko na pewne niedogodności, jest to po prostu lekka i humorystycznie napisana komedia romantyczna.

Olivia i Colin są jak huragan nieposkromionych emocji i wylewającej się stronami chemii. Wystarczy sekunda, aby doszło do wybuchu napięcia między nimi i kolejnych potyczek słownych, którymi obrzucali się tak po mistrzowsku, jakby przez całą swoją znajomość opanowali całą tę sztukę do perfekcji. Zresztą, może tak właśnie było - w końcu Colin jest najlepszym przyjacielem brata Olivii odkąd byli irytującymi dzieciakami, więc znają się jak nikt inny. Ta dwójka nie mogłaby być większą katastrofą. Ich relacja pełna jest kumulowanego przez lata napięcia i niechęci, więc dojście do porozumienia też nie jest proste. Obydwoje mają o sobie wyrobione zdanie, którego nie chcą zmienić - on ma ją za życiową katastrofę, a ona jego za bogatego buca.

W tych obserwacjach jest wiele prawdy, bo za Olivią rzeczywiście ciągnie się pasmo wielu porażek i pechowych sytuacji - czy to za sprawą losu, czy jej nierozwagi. To tego typu osoba, która złamałaby sobie nogę na prostej drodze. I szczerze mówiąc, nie rozumiem dlaczego zostało to przedstawione jako taka zła cecha, bo jej energetyczne i spontaniczne podejście do życia sprawiły, że zauroczyła mnie od samego początku. Gdyby nie ona, nie bawiłabym się na tej książce nawet w połowie tak dobrze. Były niestety też takie momenty i rzeczy, które się wydarzyły, na które nie potrafiłam przymknąć oka i przyczyniły się do obniżenia oceny, a ich głównym prowokatorem okazał się być Colin. Nie wiem jak to się stało, w końcu Painter stworzyła Wesa, miłość mojego życia, ale ja i Colin ani trochę się nie polubiliśmy. Jego zachowanie czasami było nie tylko frustrujące, ale też szczerze mówiąc, obraźliwe, i miałam wiele problemów z tym, jak traktował Olivię i co o niej myślał. Ja raczej nie chciałabym z facetem, który nazywałby mnie "nieudacznicą" - nieważne czy w twarz, czy tylko w swoich myślach.

W centrum wielu sytuacji w tej książce leży zamieszanie związane z wiadomościami między Panem Zły Numer i Panną Pomyłką. Aby nic nie spoilerować, powstrzymam się od komentowania poszczególnych wydarzeń, ale niestety mocno rozczarował mnie sposób, w jaki ten wątek został rozwiązany. Nie znoszę, gdy bohaterowie się nie komunikują, a zamiast tego wolą sobie dopowiedzieć rzeczy po swojemu, a niestety Olivia i Colin to mistrzowie braku komunikacji, a Colin szczególnie. Jakiejkolwiek. Może przeszłoby to w młodzieżówce, ale nie w książce, w której bohaterowie wiekiem podchodzą pod trzydziestkę, a zachowują się jak najwięksi tchórze, którzy nie potrafią omówić nawet jednej sytuacji, bez robienia jeszcze większego zamieszania. Więcej dowiedziałam się z ich przemyśleń niż z rozmów i szczerze mówiąc, w pewnym momencie zaczęli mnie po prostu męczyć.

Niesatysfakcjonujące okazało się być też zakończenie, które było moim zdaniem bardzo pospieszone. Trochę odczuwałam to tak, jakby autorka nie do końca wiedziała jak wszystko rozwiązać, więc nie pozwoliła bohaterom do końca omówić wielu sytuacji - chociaż może nie powinno mnie to dziwić, w końcu w rozmowach nigdy nie byli najlepsi. Wiem, że książka ma wielu miłośników i to rozumiem - pomimo rzeczy, które mi się osobiście nie podobały, to nie ma być jakaś wyszukana historia. Spełnia się idealnie jako rom-com na jeden wieczór. Nie chcę jedynie narzekać, bo rzeczywiście przewija się w niej wiele przeuroczych i wywołujących uśmiech momentów, a chemia między bohaterami jest niesamowita. A co najważniejsze, jest przezabawna i leciutka, więc można się przy niej wyłączyć i odpocząć. Chyba jednak niestety stworzyłam sobie zbyt wygórowany obraz, bo zdecydowanie preferuję poprzednią książkę autorki, a ta niestety tak do mnie nie przemówiła. Jeśli jednak szukacie czegoś zabawnego i lekkiego, to może akurat was zauroczy.

Lynn Painter – pisze powieści dla młodzieży i dla dorosłych. Mieszka w Nebrasce z mężem i gromadką dzieci, a kiedy nie czyta lub nie pisze, są duże szanse, że sączy napoje energetyczne i ogląda komedie romantyczne.

Tytuł: Pan Zły Numer

Autor: Lynn Painter

Tytuł w oryginale: Mr Wrong Number

Data premiery: 17.05.2023r.

Wydawnictwo: Kobiece

Liczba stron: 368

Ocena: 6.5/10

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Kobiece:

Czytaj dalej »