C. S. Riley - The Last Breath

W dwudzieste pierwsze urodziny Hayley Flores, orientuje się, że najlepsze lata swojego życia przeżyła w skorupie totalnej nudziary. Jedyną spontaniczną decyzją, jaką podejmuje są zmiany kolorów pasemek włosów. Jedna łzawa rozmowa z przyjaciółką popycha ją do stworzenia absurdalnej listy zadań - jednego za każdy miniony rok.

Wypełniając pierwsze z nich poznaje wytatuowanego muzyka. Jeśli tak w ogóle można nazywać pocałowanie nieznajomego chłopaka i pośpieszną ucieczkę bez podawania mu swojego imienia. Niestety na nieszczęście Hayley, Hunter Morgan odnajduje w niej swoją muzę i za wszelką cenę chce ją zatrzymać przy sobie na dłużej.

Moje pierwsze spotkanie z twórczością C. S. Riley uważam za zaskakująco udane. Bardzo lubię studenckie historie, więc opis tej książki naturalnie od razu mnie skusił, ale nie miałam wobec niej większych oczekiwań - i chyba to była najlepsza decyzja, bo dzięki temu miło spędziłam z nią czas. I jak rzadko sięgam po polskie romanse, tak ten był zdecydowanie jednym z lepszych, które miałam okazję czytać.

Hayley prowadzi stosunkowo nudne i spokojne życie - studiuje pielęgniarstwo, jest wolontariuszką w szpitalu, nie wychyla się, nie imprezuje. Znudzona normalnością, w dniu swoich dwudziestych pierwszych urodzin tworzy za pomocą przyjaciółki listę rzeczy, które chciałaby zrobić w swoim życiu. Dwadzieścia jeden punktów za każdy stracony rok. Zadania mają pomóc jej wyjść ze skorupy i doświadczyć życia w sposób, którego zawsze unikała - podejmować ryzyko i cieszyć się z małych i większych chwil. Już pierwsze zadanie wprowadza zamieszanie, którego się nie spodziewała. Niewinny pocałunek z nieznajomym - to nie może być takie trudne, prawda? Jak się okazuje, może, szczególnie, gdy jej ofiarą zostaje wschodzący muzyk, Hunter Morgan. Wystarczy jeden pocałunek, aby zmieniło się wszystko. Hunter nie zamierza pozwolić Hayley tak po prostu zniknąć z jego życia, ale dla Hayley otworzenie na niego serca oznacza jedynie kłopoty... czy warto podejmować ryzyko, gdy na końcu może nas czekać złamane serce?

Początek tej książki jest dość słodki i nieskomplikowany, co tak naprawdę nadaje ton niemalże całej tej książce. Poza szokującym zakończeniem, do którego wrócę jeszcze za chwilę, mamy tu przede wszystkim do czynienia z lekką, prostą historią o dwójce ludzi, którzy zakochują się szybko i mocno, nawet pomimo pojawiających się na drodze przeszkód. Akcja tej historii rozwija się błyskawicznie, zresztą tak samo, jak relacja bohaterów, więc nie mamy zbyt wiele czasu, aby jakoś bardziej się w nich zagłębić. I chociaż normalnie pewnie by mi to przeszkadzało, bo preferuję slow burny, tak Hunter i Hayley okazują się być tak uroczą parą, że naprawdę nie miałam nic przeciwko. Szczególnie, że książka jest bardzo króciutka i się przez nią wręcz płynie.

C. S. Riley zauroczyła mnie przede wszystkim płynnością i lekkością swojego pióra, dzięki czemu ta historia nabrała kolorów. Przelatywałam przez kolejne rozdziały nawet wtedy, gdy fabularnie brakowało mi większego efektu "wow", bo język książki jest bardzo przyjemny i wciągający. Dodatkowo nie sposób nie polubić się z Hunterem i Hayley, którzy z jednej strony byli swoimi przeciwieństwami, a z drugiej po prostu do siebie pasowali. Hunter był takim promyczkiem tej historii, totalnym materiałem na chłopaka i chyba moim największym zaskoczeniem, bo wbrew sobie przygotowywałam się na dość typowego bohatera YA - trochę mrocznego, tajemniczego - a otrzymałam jego zupełne przeciwieństwo. Chwycił mnie za serce swoją determinacją, by otoczyć serce Hayley miłością i spokojem, gdy tego najbardziej potrzebowała. A poza tym kto nie pokochałby muzyka?

Historia Hayley tak pięknie ukazuje, jak ważne jest czerpanie przyjemności z nawet najmniejszych momentów naszego życia. Jej podróż do odkrywania samej siebie, poszukiwania nowych doświadczeń, poznawania nowych osób, przyniosła mi tak wiele frajdy i wręcz chwyciła za serce. Ta historia w tak wielu momentach otulała jak cieplutki kocyk, przynosząc nadzieję, podnosząc na duchu, wywołując uśmiech i wypełniając serce szczęściem. Polubiłam się bardzo z drugoplanowymi postaciami, bo każdy z nich miał swoją rolę w życiu bohaterki - nawet jeśli krótką, to bardzo znaczącą. A motyw muzyki i przewijające się pomiędzy rozdziałami znane piosenki nadały wielu chwilom tym większego znaczenia.

Zabrakło mi jednak tutaj czegoś, co sprawiłoby, że ta historia zapadnie w mojej pamięci. Po wielu reakcjach spodziewałam się o wiele bardziej emocjonalnej lektury, a tak naprawdę łezka zakręciła mi się tylko raz i to dopiero pod koniec (przy rozdziale Huntera). Nie wiem czy jestem rozczarowana, czy po prostu nie do końca mi się podobało to zakończenie, ale z tego względu skończyłam tę książkę odrobinę nieusatysfakcjonowana. Może gdyby reszta tej historii odrobinę bardziej przygotowała nas na końcówkę to czytanie ostatnich rozdziałów nie byłoby takim emocjonalnym szokiem, który pojawił się szybko i równie szybko przeminął. Miałam niestety wrażenie, że nie dostałam wystarczająco czasu, aby zaczęło mi zależeć na tych postaciach jakoś mocniej.

Myślę, że "The Last Breath" to będzie historia, która najlepiej trafi do młodszych czytelników, bo chociaż akcja dzieje się na studiach, a bohaterowie są dorośli, bardziej czytało mi się ją jako młodzieżówkę, niż romans dla dorosłych. To była przyjemna i dobrze napisana książka, ale też nie poruszyła mnie tak dogłębnie, jak się spodziewałam. Jeśli szukacie szybkiej lektury na jeden wieczór, to warto dać jej szansę, ale ostrzegam - zakończenie może nie być dla każdego.

C. S. Riley — za tym pseudonimem kryje się młoda pisarka, urodzona 10 sierpnia 2000 roku. Zamiłowanie do czytania książek zamieniła w twórczą pasję. Tworzy historie z wątkami, które jako czytelnik kocha najbardziej: amerykański klimat, relacje hate-love oraz szalone licealno-studenckie dramaty.

Tytuł: The Last Breath

Autorka: C. S. Riley

Data premiery: 06.09.2023

Wydawnictwo: YaNa

Liczba stron: 320

Ocena: 7/10

Współpraca reklamowa z wydawnictwem YaNa:

Czytaj dalej »

Lynn Painter - Przypadkowo Amy

Wszystko zaczęło się od dyniowego latte…

Dla Isabelli Shay to wielki dzień. Właśnie dziś ma rozpocząć nową wymarzoną pracę. Firma, w której została zatrudniona, jest jednym z najlepszych pracodawców w Stanach Zjednoczonych. Byłoby niezręcznie, gdyby Izzy spóźniła się już pierwszego dnia… A wszystko wskazuje na to, że dokładnie tak się stanie. Dziewczyna nie potrafi wyobrazić sobie poranka bez dyniowego latte, a kolejka w kawiarni ciągnie się w nieskończoność.

Kiedy więc barista po raz trzeci woła „Amy” po odbiór dokładnie takiego samego napoju, jaki zamówiła Izzy, dziewczyna pozwala sobie na drobne oszustwo – podaje się za Amy i zabiera kawę.

Pech chciał, że w pośpiechu wpada na twardą jak skała męską pierś obleczoną w wykrochmaloną białą koszulę, na której ląduje cała zawartość kubka. Co więcej – pierś ta należy do najprzystojniejszego mężczyzny, jakiego Izzy w życiu widziała. Ponieważ wciąż bardzo się śpieszy, proponuje mężczyźnie spotkanie następnego dnia o tej samej porze. Nieznajomy się zgadza, żegnając ją słowami: „Do jutra, Amy”. Izzy już wtedy przeczuwa, że nieźle namieszała. Jednak jutro wszystko wyprostuje, więc nie ma się czym martwić, prawda?

Jakież jest jej zdziwienie, kiedy kilka godzin później poznaje swojego nowego szefa i okazuje się nim nie kto inny, jak mężczyzna z kawiarni… I chociaż Blake był czarujący wobec „Amy”, to dla Izzy jest aroganckim gburem, który wcale nie uważa jej wyjaśnień za zabawne.

Gdy ostatnim razem próbowałam czytać książkę Lynn Painter w wydaniu bardziej dla dorosłych ("Pan Zły Numer"), niestety nie polubiłyśmy się za bardzo. Nie wiem co poszło nie tak, ale strasznie się frustrowałam i nie trafiła do mnie na żadnym poziomie. "Przypadkowo Amy" to była kolejna próba i chociaż starałam się nie mieć żadnych oczekiwań, cząstka mnie miała malutką nadzieję, że to było tylko jedno potknięcie po drodze. I wiecie co? Dochodzę do wniosku, że najlepsze książki to te, wobec których nie narzucam sobie żadnych oczekiwań, bo "Przypadkowo Amy" okazało się być niesamowicie przyjemną komedią romantyczną - słodziutką książką, przy której nie musiałam się wysilać, nieskomplikowanym romansem na samotny wieczór.

Nasza główna bohaterka książki, Izzy, właśnie rozpoczyna wymarzoną pracę w nowej firmie. Zaplanowała sobie ten dzień idealnie - poranna, jesieniarska kawa, a potem zrobienie jak najlepszego wrażenia na swoich współpracownikach i przełożonej. Pech tak chciał, że życie już pierwszego dnia daje jej w kość, gdy nie może się doczekać ów wspomnianej kawy, a czas ucieka jej z przerażającą prędkością, grożąc spóźnieniem pierwszego dnia w pracy... Kiedy więc barista kilkukrotnie woła zamówienie pewnej Amy, która zrządzeniem losu zamówiła to samo, co Izzy, postanawia w końcu wziąć jej kawę. Niespodziewanie jednak wpada na nieznajomego faceta i wylewaj na niego swoją wymarzoną dyniową latte. Czy ten dzień mógłby być jeszcze gorszy? Cóż, okazuje się, że tak, gdy jeszcze tego samego dnia poznaje swojego szefa, Blake'a... który okazuje się być facetem z kawiarni. I nie jest ani trochę zadowolony z tego, że skłamała na temat swojej tożsamości i w zasadzie dopuściła się na jego oczach kradzieży.

Lynn Painter trzeba przyznać jedno - wie, jak opisywać tak zabawne sytuacje, że prychanie ze śmiechu w najmniej spodziewanych momentach macie gwarantowane. Ja czasami chichrałam się tak głośno, że nawet świnka by się powstydziła moich prychnięć. Całe szczęście, że czytałam tę książkę w zaciszu mojego mieszkania, bo mogłabym zdobyć parę nieprzyjemnych spojrzeń. Jedna zabawna sytuacja goni za drugą, ale to wiadomości między bohaterami bawiły mnie najbardziej. Między Izzy a Blake'em pojawia się od samego początku tak naturalna, pełna humoru relacja, że natychmiast dla nich przepadłam. To dokładnie tego typu humor, jakiego oczekuję od komedii romantycznych - niewymuszony, naturalny i wręcz zaskakujący tym, jak jest dobry.

Jestem wręcz nad wyraz świadoma licznych niezadowolonych opinii na temat tej książki, bo znowu poczułam się jak czarna owca z moją inną opinią, ale ja osobiście niemalże od razu tę historię polubiłam. Obiektywnie rzecz biorąc, nie jest to wybitna historia. Bardziej bym powiedziała, że to taki rom-com na jeden wieczór, bo ani nie trzeba się na niej zbytnio skupiać, ani nie znajdziecie tu żadnej głębi, a za to dużo słodyczy, zabawy, humoru i odrobinę pikanterii. Poza wątkiem miłosnym w tych ledwo 300 stronach ciężko było zawrzeć coś więcej, więc właściwie czytamy jedynie o Blake'u i Izzy oraz ich perypetiach, gdy próbują jakoś wyjść z trudnej sytuacji, jaką jest ich relacja szef-podwładna oraz wyraźna i niezaprzeczalna chemia, jaka ich połączyła.

Bardzo lubię, gdy książki tak naturalnie ukazują kolejne etapy relacji między bohaterami, a Lynn Painter zawsze sobie z tym rewelacyjnie radzi. Tutaj mamy wręcz do czynienia z wątkiem zakazanej relacji między szefem, a podwładną, ale w żadnym wypadku nie przeszkodziło to bohaterom w wynajdowaniu wszelkich różnych wymówek, aby tylko spędzić ze sobą trochę czasu. "Przypadkowe" spotkania w przerwach na lunch? Zaliczone. Udawanie tylko przyjaciół, gdy jedyne, na co mają ochotę, to wycałować się na śmierć? Zaliczone. Tak się z nimi świetnie bawiłam, że nawet nie wiem, gdzie mi ta książka zleciała.

Ale wracając już do tych mniej negatywnych opinii, które krążą wokół tej historii - rozumiem je. Na tę książkę trzeba mieć odpowiedni humor i ja chyba sięgnęłam po nią w odpowiednim czasie, bo potrzebowałam czegoś takiego, na czym będę mogła się pośmiać i odprężyć, a nie czytać o kolejnych konfliktach i problemach. Blake i Izzy są troszeczkę jednowymiarowi w tym, jak zostali wykreowani, bo w całym tym ich miłosnym zamieszaniu autorka nie pozostawia sobie zbyt wiele miejsca na to, by jakoś rozwinąć ich postaci. Tak więc chociaż bardzo ich polubiłam, nie zapadną mi jakoś mocno w pamięci, bo nie poczułam, że ich prawdziwie poznałam.

Czy więc jest to jakaś wybitnie wspaniała lektura? Jasne, że nie. Prawdopodobnie nie będę o niej już za kilka tygodni pamiętać, nie odmieni też mojego życia, ale w odpowiednim momencie była naprawdę przyjemną lekturą i chociażby dlatego chętnie ją polecam. Painter ma tak miłe w odbiorze pióro, że przez tę książkę się płynie błyskawicznie i kartki same się przewracają. A jeśli poszukujecie czegoś niewymagającego i słodziutkiego na jesienne wieczory, to myślę, że to będzie świetna pozycja.

Lynn Painter – pisze powieści dla młodzieży i dla dorosłych. Mieszka w Nebrasce z mężem i gromadką dzieci, a kiedy nie czyta lub nie pisze, są duże szanse, że sączy napoje energetyczne i ogląda komedie romantyczne.

Tytuł: Przypadkowo Amy

Autor: Lynn Painter

Tytuł w oryginale: Accidentally Amy

Data premiery: 06.09.2023r.

Wydawnictwo: Kobiece

Liczba stron: 328

Ocena: 7/10

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Kobiecym:

Czytaj dalej »

Podsumowanie czytelnicze października

 

Październik pożegnał nas ostatnimi ciepłymi dniami, więc chyba nadeszła pora na comiesięczne podsumowanie czytelnicze. Zaskakująco dużo książek udało mi się w tym miesiącu przeczytać, biorąc pod uwagę, że wraz z powrotem na studia szykowałam się na gorszy miesiąc. Z dziewięciu przeczytanych książek tak naprawdę tylko jedna mnie prawdziwie rozczarowała. Udało mi się też przeczytać parę naprawdę cudownych powieści, z czego jedna z pewnością trafi na listę najlepszych książek roku. Wrzucam moje oceny:

Amy Lea, Set on You. Trening uczuć - ★★★★★★★☆☆☆

Rebecca Yarros, Ostatni list - ★★★★★★★☆☆☆

Jennifer L. Armentrout, Zaufaj mi - ★★★★★★★★☆☆ (reread)

Ana Huang, Nienawiść. Seria Twisted - ★★★★☆☆☆☆☆☆

Adalyn Grace, Belladonna - ★★★★★★★☆☆☆

Sally Thorne, The Hating Game - ★★★★★★★★★☆ (reread)

Emily Henry, Happy Place - ★★★★★★★★★☆

Lynn Painter, Przypadkowo Amy - ★★★★★★★☆☆☆

C. S. Riley, The Last Breath - ★★★★★★★☆☆☆

NAJLEPSZA KSIĄŻKA MIESIĄCA:

Zupełnie się nie spodziewałam, że to napiszę, bo byłam gotowa na to, że się nie polubimy, ale w październiku najmocniej zakochałam się w "Happy Place" Emily Henry. Ta historia po prostu trafiła prosto do mojego serca, poruszyła czułe struny i pewnymi fragmentami dała mi tak bardzo do pomyślenia, że na długo nie mogłam przestać do niej wracać myślami. Szczerze mówiąc, nadal o niej myślę. Mam przeczucie, że to będzie jedna z tych historii, które zostaną ze mną na długie lata. To nie tylko słodko-gorzka powieść o miłości, która dostaje drugą szansę, ale też historia młodych ludzi poszukujących swojego miejsca na świecie, radzących sobie ze zmianami i oczekiwaniami innych. Na dodatek przepięknie napisana.

NAJWIĘKSZE ROZCZAROWANIE MIESIĄCA:

Cóż, kto miał okazję czytać moją recenzję raczej nie będzie zaskoczony, że wymienię tu "Nienawiść. Seria Twisted". Nawet nie tyle była to zła historia, co po prostu zupełnie nie mogłam się w nią zaangażować. Brak chemii między bohaterami nie pomagał, a potem typowa dla Huang drama pod koniec na dobre zniszczyła moją sympatię do głównego bohatera. Jak dotąd była to najsłabsza książka autorki, jaką miałam okazję przeczytać.

A jak wypadł wasz październik? Udało wam się przeczytać coś ciekawego?

Czytaj dalej »

13 zapowiedzi książkowych listopada

Mamy oficjalnie listopad, więc czas na comiesięczne zapowiedzi premier książkowych! Tym razem (na szczęście) nie ma ich aż tak wiele, bo osobiście przestałam już nadążać za całą masą interesujących premier, które tylko tkwią od miesięcy na mojej liście do przeczytania. Może w końcu będzie to czas, by nadrobić zaległości? Ale bez obaw - nawet jeśli premier jest mniej, nadal wychodzi wiele ciekawych powieści, dla których warto znaleźć czas. Zostawiam wam moją osobistą selekcję najciekawszych tytułów: 

Jennifer L. Armentrout - Wojna dwóch królowych

Premiera: 08.11.2023

Związek Poppy i Casteela zostaje wystawiony na najcięższą próbę. Króla Atlantii przetrzymuje w lochach okrutna Isbeth. Krwawa Królowa nie takiego męża chciała dla swojej córki, Penellaphe. Nie wierzy w szczerość jego uczuć, a ich niespodziewane małżeństwo pokrzyżowało plany, które snuła od lat. Isbeth postanawia więc utkać nową, misterną intrygę. Razem z tajemniczym Upiorem Callumem torturuje Casa, by go złamać, a potem uczynić z niego niewolnika i potwora gotowego wykonać każdy rozkaz. Nawet… zabić Poppy.

Pennellaphe musi jak najszybciej uwolnić ukochanego i zniszczyć wszystko, na czym opiera się panowanie Krwawej Królowej. Na czele armii, z Kieranem u boku, wyrusza więc do Carsodonii. Droga jest długa i niebezpieczna. Kraveni rosną w siłę, a Ascendenci zrobią wszystko, by nie oddać władzy.

Pierwotna moc budzi się z uśpienia, a wraz z nią powraca koszmar, który zaczął się wieki temu…

Beth O'Leary - Ostatni dzwonek

Premiera: 08.11.2023

Dwoje zaprzysięgłych wrogów.

Upadający biznes hotelowy.

Miłość to ostatnie, czego potrzebują.

Dwoje hotelowych recepcjonistów – i arcywrogów – znajduje kolekcję starych obrączek ślubnych i rywalizując o to, które z nich zwróci je właścicielom, odkrywa własną historię miłosną.

Recepcjoniści Izzy i Lucas nienawidzą się nawzajem. Robią wszystko, co w ich mocy, żeby ich zmiany w recepcji hotelowej nigdy się nie pokrywały, ale w grudniu tego roku są tylko we dwoje. Co gorsza, w hotelu właśnie zawalił się sufit. Tylko pięć pokoi nadaje się do użytku, a właściciel wyznaczył Izzy i Lucasowi różne żmudne zadania, by opłacało mu się zatrudniać ich w czasie remontu.

Podczas porządkowania rzeczy pozostawionych przez gości odkrywają pudełko z obrączkami ślubnymi i pierścionkami zaręczynowymi, oznaczonymi datami ich znalezienia. Gorączkowo przeszukują hotelową dokumentację, by odnaleźć właścicieli, i w końcu… wyruszają w drogę.

Pudełko zawiera nie tylko biżuterię – to skarbnica historii miłosnych, uniesień i rozczarowań. Od długo oczekiwanego pierścionka zaręczynowego po obrączkę ślubną, która przybywa w samą porę na przyjęcie rozwodowe, każda zguba ma do opowiedzenia swoją historię.

Jeżdżąc po Wielkiej Brytanii i zwracając precjoza ich właścicielom, Izzy i Lucas zaczynają dostrzegać, że romanse nie zawsze biegną prostą drogą do szczęśliwego zakończenia. Mogą zaczynać się na różne sposoby. A wrogów od kochanków dzieli tylko mały krok…

Ella Fields - Forever and Never

Premiera: 23.11.2023

Daphne zawsze sądziła, że Lars Bradby to ten jedyny. Owszem, byli jeszcze nastolatkami, ale ona już wtedy to wiedziała. Przynajmniej do momentu, kiedy jej świat legł w gruzach. Dowiedziała się, że Lars w wieku osiemnastu lat zostanie ojcem.

Teraz Daphne ma złamane na milion kawałków serce. Lars nigdy nie będzie należał do niej. Chłopak ma na głowie mnóstwo obowiązków i musi wziąć odpowiedzialność za swoje czyny. Jedyne, co może zrobić Daphne, to obserwować go z inną dziewczyną u boku.

Ale jeszcze trzeba to wytłumaczyć swojemu spragnionemu miłości sercu, które nie chce słuchać próśb, aby przestało kochać.

Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej szesnastego roku życia.

Amber Smith - Już nie ma tamtej mnie

Premiera: 09.11.2023

Eden była zawsze dobra w byciu dobrą. Pójście do liceum tego nie zmieniło. Zmienił ją gwałt. Pewnego wieczoru najlepszy przyjaciel jej brata - niemal członek rodziny - sprawia, że świat Eden wywraca się do góry nogami. To, co kiedyś wydawało się proste, teraz się komplikuje. To, co kiedyś wydawało się prawdą, teraz jest kłamstwem. Ci, których kiedyś kochała, teraz budzą wyłącznie nienawiść. Nic już nie ma sensu. Dziewczyna wie, że powinna powiedzieć komuś o tym, co się stało, ale nie jest w stanie tego zrobić, więc ukrywa to w sobie głęboko. Ukrywa też to, kim kiedyś była.

Podzielona na cztery części powieść jest historią o zmaganiu się z traumą, ale też opowieścią o sile młodej dziewczyny, która doświadcza licznych rozczarowań i nieznośnego bólu wchodzenia w dorosłość, pierwszej miłości i pierwszych zawodów miłosnych, utraty i odbudowywania przyjaźni. A przy okazji po prostu próbuje przetrwać.

Kerri Maniscalco - Jak ująć diabła

Premiera: 09.11.2023

Pewien niegodziwy człowiek powiedział kiedyś, że ma w sobie diabła, który towarzyszy mu przez całe życie. Nikt nie wie, ilu ludzi zamordował, ale ta opowieść z pewnością skończy się... w piekle.

Audrey Rose Wadsworth i Thomas Cresswell przybyli do Ameryki, tętniącej życiem ojczyzny przebojowych ryzykantów. Okazuje się, że podobnie jak ich ukochany Londyn, Chicago pilnie strzeże swoich mrocznych tajemnic. Zwiedzając spektakularną Światową Wystawę, nasi bohaterowie dowiadują się o powiązanych z nią zaginionych kobietach i niewyjaśnionych zbrodniach.

Oboje stawiają czoło seryjnemu mordercy, innemu od wszystkich znanych im zbrodniarzy. Nie wystarczy go zidentyfikować – czy uda się również go złapać, i to w jego zamku tortur, czyli niesławnym morderczym hotelu?

Czy Audrey Rose wraz ze swoim ukochanym rozwiąże ostatnią zagadkę, czy też padnie ofiarą wyjątkowo zdeprawowanego rywala?

Tricia Levenseller - Zemsta Królowej Piratów

Premiera: 09.11.2023

Nie możesz obawiać się mroku, gdy sam jesteś czającym się w cieniu potworem.

Osiemnastoletnia Sorinda, zabójczyni szczycąca się niesłychaną reputacją, otrzymuje zadanie niepodobne do żadnego innego. Królowa Piratów Alosa zleca jej dowodzenie starannie wyselekcjonowaną załogą podczas niebezpiecznej misji ratunkowej, a jej sternikiem zostaje nie kto inny jak irytujący Kearan. Żeglując po zdradzieckich wodach, Sorinda budzi Króla Głębin, który przyzywa armię nieumarłych. Przetrwanie będzie wymagało od Sorindy i Kearana naprawdę wielkiego trudu. Czy piratce uda się ocalić świat, czy może czekać ją będzie los gorszy niż śmierć ? zostanie nieumarłą Królową kontrolowaną przez samego Króla Głębin?

Julia Popiel - The Science of Temptation

Premiera: 08.11.2023

Briana Larsen właśnie rozpoczęła kolejny rok nauki na Uniwersytecie Indiana. Kiedy pojawia się na wykładzie z psychopatologii – przedmiotu, który uchodzi za najtrudniejszy na całym kierunku – okazuje się, że za sprawą nowego profesora pierwszy semestr studiów magisterskich będzie dla niej trudniejszy, niż się spodziewała.

Reed Easton wygląda tak, jakby przysłał go z piekła sam diabeł. Już na samym początku daje studentom do zrozumienia, że jeżeli nie będą postępować zgodnie z jego zasadami, na sali wykładowej pozostaną po nich jedynie puste miejsca. Z każdym wykładem niechęć Briany do bezwzględnego profesora przybiera na sile. Jednak wszystko zmienia się pewnej nocy, gdy mężczyzna niespodziewanie pojawia się w klubie, w którym dziewczyna pracuje jako barmanka.  Reed nie rozpoznaje swojej studentki i staje w jej obronie przed natarczywym klientem. A później, za sprawą podjętej pod wpływem chwili decyzji, wszystko komplikuje się jeszcze bardziej.

Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.

Jake Maia Arlow - Kamień z serca

Premiera: 22.11.2023

Dwie dziewczyny, zamieć śnieżna i gorąca czekolada... Poznajcie przepis na zimowy romans – idealny dla kochających „She Drives Me Crazy” i „Ofelia mimo wszystko”!

Martwe ryby nie złamią ci serca. Zwłaszcza te, które nie żyją od milionów lat. Dlatego Shani zamierza myśleć wyłącznie o martwych rybach. A konkretnie o skamielinach, które będzie badać w Waszyngtonie w ramach stypendium.

Jednak jej myśli zaprząta „przeurocze” pierwsze spotkanie z May, na którą wpadła przypadkiem... samochodem mamy. Shani może dopisać to do listy swoich wątpliwych sukcesów: związek z – jak jej się wydawało – wymarzoną dziewczyną skończył się trudnym zerwaniem, a wyjazd na stypendium oznacza dla jej mamy samotne święta. Jedno jest pewne: przerwa zimowa nie stanowi dla niej przerwy od problemów. Pomimo niefortunnego początku Shani i May zbliżają się do siebie, a szalejąca śnieżyca, która odcina je od świata, zmusza Shani do zmierzenia się ze swoimi uczuciami.

Czy śnieg, zimowe dekoracje, kubki z gorącą kawą, życzenia i magia świąt sprawią, że jej serce znów otworzy się na miłość?

Stephanie Garber - Klątwa prawdziwej miłości

Premiera: 08.11.2023

Ostatni tom bestsellerowej trylogii autorki „Caravala”

Jak zakończy się historia miłosnego trójkąta?

Czy Evangelina kiedykolwiek będzie naprawdę szczęśliwa?

Z kim przyjdzie dzielić jej życie?

Wydaje się, że Evangelina Fox znalazła na Cudownej Północy upragnione szczęście. Wyszła za pięknego i kochającego księcia, mieszka w bajecznym zamku i ma zastępy wiernych poddanych. Nie wie jednak, jak ogromną cenę zapłaciła za życie w tej baśni, bo… niczego nie pamięta. Jej mąż zrobi wszystko, żeby nigdy nie dowiedziała się, co naprawdę straciła. Najpierw jednak musi zabić Jacksa, Księcia Serc…

Poleje się krew, będą złamane serca, a prawdziwa miłość zostanie wystawiona na próbę.

Dwa czarne charaktery, jedna dziewczyna i walka na  śmierć i życie o szczęśliwe zakończenie.

Lucy Score - To, co skrywamy przed światem

Premiera: 08.11.2023

Druga część gorącej serii "Knockemout" zapoczątkowanej historią Naomi i Knoxa.

Nash Morgan, komendant lokalnej policji w "Knockemout", zawsze uważany był za lepszego z braci Morganów. Teraz wraca do zdrowia po niebezpiecznym postrzale. Czuje się jedynie cieniem człowieka, którym był przedtem. Mimo to nie chce, żeby ktokolwiek z jego otoczenia dowiedział się, jak trudno mu się pozbierać emocjonalnie. Nie da się tego bynajmniej ukryć przed nową sąsiadką – bystrą, seksowną Liną. Ta kieruje się w życiu żelazną zasadą – nie przepada za dotykiem drugiego człowieka, o ile sama go nie zainicjuje, lecz z jakichś przyczyn dotyk Nasha działa na nią inaczej. On też to czuje. Każdy kontakt fizyczny między nimi rozpala płomień, który jemu daje poczucie spokoju i stabilności, a ją intryguje na tyle, by zbadać, czy pogłębienie tej bliskości jest warte ryzyka.

Niestety, Lina ma własne tajemnice i jeśli Nash odkryje prawdziwy cel jej pobytu w miasteczku, może jej tego nigdy nie wybaczyć. Ponadto kobieta nie uznaje stałych związków. Gorący, przelotny romans z lokalnym stróżem prawa? Oczywiście. Ale związek z mężczyzną, który chciałby, żeby zapuściła korzenie? Na pewno nie! Nash zaś nie pozwoli, żeby cokolwiek odwiodło go od planu zdobycia Liny... nawet gdyby w tym celu musiał zmierzyć się z niebezpieczeństwem, z którym poprzednią konfrontację niemal przypłacił życiem.

Avery Flynn - Weź nie czaruj

Premiera: 22.11.2023

W świecie pełnym magii, czarownic i niezwykłych stworzeń Tilda czuje się jak wyrzutek. Mimo że urodziła się w jednej z najpotężniejszych czarodziejskich rodzin, sama nie posiada zdolności magicznych. Kiedy więc niechcący przeklina całą swoją rodzinę, jedyną osobą, która może jej pomóc, jest Gil Connolly – niezwykle potężny czarownik, seksowny palant i największy wróg Tildy.

Aby ocalić rodzinę Tildy i przechytrzyć złe, nikczemne siły dążące do dominacji nad światem, para musi porzucić uprzedzenia i zacząć współpracować…

Alison Cochrun - Ucałuj ją ode mnie

Premiera: 08.11.2023

Ellie ma wymarzoną pracę i w miarę poukładane życie. W wigilijny wieczór spotyka w księgarni kobietę, w której zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Niestety ledwo zaczęta relacja kończy się w nieprzyjemnych okolicznościach. Co więcej niedługo potem Ellie traci pracę. Zostaje sama, zagubiona i całkowicie spłukana. Aby związać koniec z końcem, zatrudnia się w lokalnej kawiarni – byle tylko jakoś przetrwać. Niespodziewanie szef składa jej szokującą propozycję: małżeństwo, dzięki któremu on przejmie rodzinną fortunę, a ona rozwiąże swoje finansowe kłopoty. Układają misterny plan – aby utrzymać pozory, mają spędzić wspólne święta z jego najbliższymi. Gdy Andrew przedstawia narzeczoną siostrze, Ellie jest zszokowana. Okazuje się, że to… tajemnicza kobieta z księgarni. Ellie musi wybrać między bezpieczeństwem, które zapewni jej fałszywy związek, a ryzykiem przeżycia czegoś prawdziwego.

Olivie Blake - One for my Enemy

Premiera: 08.11.2023

Dwanaście lat pokoju, dwa zwaśnione wiedźmie rody i kradzież, za którą Masza Antonowa nie może nie ukarać winowajcy. Nawet jeśli złodziejem okazał się Dimitrij, jej pierwsza wielka miłość. Postąpić inaczej oznaczałoby zawieść matkę, a na to Masza, idealna spadkobierczyni, nigdy sobie nie pozwoli. Wszystko po to, by jej najmłodsza siostra Sasza mogła być, kim chce.

Sasza wplątuje się jednak w niebezpieczny romans, serce Maszy nie jest tak nieczułe, jak jej się wydawało, zaś przeszłość ich matki kładzie się cieniem na życiu sióstr. Rozlew krwi jest nieunikniony. Pytanie brzmi: czyjej?

Powieść autorki bestsellerowego The Atlas Six. Mroczny i magiczny Nowy Jork, dwa rywalizujące ze sobą wiedźmowe rody oraz rodzeństwa uwikłane w walkę przestępczych imperiów.

Na które premiery czekacie najbardziej?

Czytaj dalej »

Emily Henry - Happy Place

Dwoje byłych partnerów. Jeden pakt. I tydzień, który może wszystko zmienić.

Odkąd poznali się na studiach, Harriet i Wyn stanowili parę idealną. Pasowali do siebie jak sól i pieprz, herbata i miód, Blake Lively i Ryan Reynolds. Tylko – z powodów, o których wciąż nie rozmawiają – nie są już razem.

Rozstali się pięć miesięcy temu. I nadal nie powiedzieli o tym swoim najlepszym przyjaciołom.

I tak oto znaleźli się w największej sypialni w domku w Maine, który co roku, od prawie dziesięciu lat, wynajmowali z grupą przyjaciół. Ten wyjazd był dla nich zawsze momentem wytchnienia – na tydzień zostawiali za sobą obowiązki i problemy. Jedli dużo sera i owoców morza, rozkoszowali się rześkim nadmorskim powietrzem, spędzając czas z ludźmi, którzy rozumieją ich najlepiej pod słońcem.

Jednak w tym roku Harriet i Wyn muszą udawać – przed resztą ekipy, a także przed sobą – że nic się

nie zmieniło. Domek jest na sprzedaż, a oni nie potrafią znieść myśli, że ich rozstanie złamie serce również ich najbliższym. Dlatego zawierają pakt – będą stwarzać pozory jeszcze przez tydzień.

Plan wydaje się doskonały (jeśli spojrzeć na niego przez naprawdę różowe okulary). W końcu czy granie roli zakochanych po latach związku może być trudne? Nawet jeśli trzeba udawać przed tymi, który znają cię najlepiej?

Kocham książki, które wprowadzają mnie w emocjonalny i nostalgiczny nastrój, a "Happy Place" nieoczekiwanie zabrało mnie w jedną z najbardziej emocjonalnie wykańczających, ale jednocześnie przepięknych przygód po przeróżnych momentach życia. Stała się nie tylko fikcyjną historią, ale momentem refleksji nad moimi własnymi doświadczeniami, bardzo szybko wkradając się w czeluści mojego serca. A zupełnie się tego nie spodziewałam, bo liczne negatywne opinie nastawiły mnie na rozczarowanie i szczerze mówiąc, byłam gotowa ogłosić, że będzie to najsłabsza książka Emily Henry. A okazała się być jedną z najpiękniejszych historii, jaką przeczytałam w tym roku. 

Jakie jest wasze szczęśliwe miejsce? Gdy zamkniecie oczy, jakie chwile waszego życia się wam przewijają w głowie? Wyobrażacie sobie wtedy ludzi? Miejsca? Najszczęśliwsze wspomnienia? A może czujecie ukłucie nostalgii i tęsknoty za czymś, co utraciliście? Dla Harriet, głównej bohaterki tej książki, takim szczęśliwym miejscem był dom w Knott's Harbor w Maine, gdzie co roku w wakacje wyjeżdżała razem z najlepszymi przyjaciółmi. To tutaj spędzała liczne wieczory, tworząc z bliskimi najlepsze wspomnienia, pijąc wino, grając w gry, zwiedzając różne miejscówki, czerpiąc radość z morskiego powietrza. I to tutaj poznała miłość swojego życia, narzeczonego Wyna Connora, z którym spędziła osiem pięknych lat życia. Powrót do tego miejsca po latach i pierwsze wspólne spotkanie z całą ekipą, która na przestrzeni lat została rozrzucona po całym kraju, powinny więc przynieść poczucie nostalgii i szczęścia. Nikt z ich przyjaciół jednak nie wie najważniejszego - że pięć miesięcy temu szczęście Harriet padło jak domek z kart za sprawą jednego telefonu, który doprowadził do zerwania. Wyn i Harriet nie wiedzą, jak zachować się w swoim towarzystwie, ale dla dobra przyjaciół postanawiają udawać, że nadal są parą. Ten tydzień jednak okazuje się być jednym wielkim zderzeniem z huraganem tłumionych uczuć, które wkrótce mogą wybuchnąć.

Czy mogę po prostu zacząć od tego, jak przepięknie jest ta historia napisana? Mam wrażenie, że autorka zaatakowała prawie wszystkie moje zmysły. Węch, wzrok, słuch, dotyk. Swoim lirycznym, obrazowym językiem, przenosiła mnie do najszczęśliwszych, ale i też do najsmutniejszych momentów życia bohaterów, opisując ważne dla nich miejsca z taką intymnością i uwagą do ważnych szczegółów, że z łatwością stałam się częścią ich świata. Ze zwykłego opisu pokoju zrobiła miejsce pełne wspomnień, chwil wypełnionych szczęściem, miłością, bólem, a także tęsknotą za dawnym życiem. W zwykłych chwilach uchwyciła miłość, przyjaźń, nostalgię. Gdybym miała wymienić najpiękniej napisaną książkę Emily, byłoby to właśnie "Happy Place".

Nawet w najmniejszym stopniu nie spodziewałam się, że ta powieść mnie tak pochłonie, że motylki szalejące w moim brzuchu będą na przemian walczyć ze spływającymi po moich policzkach łzami. Pozwoliłam negatywnym opiniom wpłynąć na moje doświadczenie z tą książką jeszcze zanim zaczęłam ją czytać, aż prawie nie dałam jej szansy, a byłby to największy błąd w moim życiu, bo jestem nią zauroczona. Rozumiem, że to nie jest powieść dla każdego. Czasami trafiała mnie prosto w serce swoją surowością, realizmem historii bohaterów, ich reakcji i problemów. Emily Henry nie boi się rozłożyć na czynniki pierwsze relacji międzyludzkich oraz ludzkich odruchów i reakcji na przeróżne wydarzenia, a w tej książce robi to z taką surowością, że powstaje nam jedna z najbardziej słodko-gorzkich historii. Ale każda chwila jest tego warta.

Według mnie autorka stworzyła tutaj najbardziej rozwiniętych, najbardziej realistycznych bohaterów spośród wszystkich swoich książek. I mam tu na myśli nie tylko Wyna i Harriet, ale również ich przyjaciół - Sabrinę, Kimmy, Partha, Cleo. Dzięki podwójnej osi czasowej poznajemy nie tylko teraźniejszość, ale i ważne momenty z przeszłości bohaterów, podczas których kształtowała się ich przyjaźń, rodziła miłość, a ich życie z nastoletnich czasów przechodziło w prawdziwą dorosłość, aż do obecnego momentu. Początek daje zalążek zawirowań emocjonalnych i odkrywa największą tajemnicę, jaką jest zerwanie Wyna i Harriet, a każdy kolejny rozdział pozwala nam się jeszcze bardziej zagłębić w historię każdej z tych postaci. Obserwujemy zmiany w ich życiu, pierwsze ich próby odnalezienia swojego miejsca na świecie, kolejne przemijające lata. Za serce chwyta ich strach przed zmianami, który jest przecież nieuchronną częścią naszego życia - przyjaźnie się kończą, ludzie się zmieniają, relacje nie zawsze zostają takie, jakie były na początku. To jedna z najtrudniejszych życiowych lekcji, z którymi czasami nawet mi jest sobie ciężko poradzić, więc naturalnie ten wątek bardzo chwycił mnie za serce.

Zaskoczyło mnie natomiast to, jak bardzo zaangażowałam się w historię Wyna i Harriet, bo byłam przygotowana, że ich sytuacja będzie mnie frustrować i nie uda mi się nawiązać z nimi emocjonalnego połączenia. A zdarzyło się coś zupełnie odwrotnego. Jeśli istnieją na świecie bratnie dusze, to dla mnie Wyn i Harriet są ich idealnym przykładem. Czułam, jak ich miłość wylewa się stronami i za serce chwytały mnie nie tylko rozdziały z ich przeszłości, ale też krótkie wspomnienia ich wspólnego życia, tych małych momentów, które mogły zajść jedynie pomiędzy dwójką ludzi, którzy znają się do szpiku kości, znają każdy swój nawyk, każde spojrzenie, każdą minę. Czułam też ich desperacką tęsknotę, frustrację związaną z ich sytuacją i pragnieniem bycia razem, chociaż wszystko zdawało się być przeciwko nim. Ich zerwanie może i wynikło z pewnego rodzaju braku komunikacji, ale nie był to niezrozumiały problem. Właściwie to chyba właśnie to uderzyło we mnie najmocniej - realizm ich sytuacji, to, jak wiele problemów może się nawarstwiać w ciszy, niszcząc po drodze najpiękniejszą rzecz w naszych życiach, nawet jeśli robimy wszystko, aby temu zapobiec.

Cierpiałam z nimi, bo rozumiem nieumiejętność mówienia o swoich uczuciach, która może być postrzegana jako bierność, z obawy, że kogoś utracimy. Znam to poczucie samotności i desperackich prób robienia wszystkiego, aby stworzyć sobie szczęśliwe życie, nawet jeśli są one wykańczające, bo nie chcemy zawieźć najbliższych i się załamać. Widziałam w Harriet cząstkę siebie, w jej niechęci do konfliktów i chełpliwym trzymaniu się krótkich chwil szczęścia, przymykaniu oczu na problemy, bo gdyby tylko zaczęła stawiać im czoła, życie mogłoby się posypać jak domek z kart. Bolało mnie jej niezadowolenie z wybranej kariery, w którą włożyła długie lata i pieniądze rodziny, jej niepewność jaką ścieżką powinna podążać, aby robić to, co będzie jej przynosić szczęście, bo było to aż zbyt realistyczne.

I rozumiałam też Wyna, który całe życie czuł się w pewnym sensie jak nieudacznik, chwytając się kolejnych szans stworzenia dla siebie dobrej przyszłości, która pozwoliłaby zapewnić sobie szczęśliwe życie u boku Harriet, ale ciągle ponosząc kolejne porażki. Ten aspekt ciągłego dążenia za oczekiwaniami wobec samego siebie oraz innych ludzi w naszym życiu siedzi w wielu z nas, szczególnie, gdy wchodzimy w dorosłe życie i próbujemy sobie wszystko poukładać. I czasami naturalną koleją rzeczy staje się to, że nasze związki z innymi ludźmi zostają wystawione na próbę, a my musimy stawić czoła prawdzie, że niekiedy miłość nie wystarczy, aby wszystko się pięknie ułożyło. Piękne były ich rozmowy o ich strachu, cierpieniu, rozczarowaniach i błędach, które popełnili, bo były tak surowe i boleśnie poruszające, nawet jeśli zajęło im chwilę, aby zdać się na odwagę, by to zrobić.

Mój jedyny problem był z końcówką, bo mam wrażenie, że autorka troszkę za bardzo przeciągnęła to rozstanie i w pewnym momencie zaczęłam się frustrować tym, że bohaterowie nie czynią żadnego kroku do przodu, aby znaleźć wspólne rozwiązanie z sytuacji, w której się znaleźli. Chciałabym też móc spędzić trochę więcej czasu z nimi już po tym wszystkim, co się wydarzyło, nawet jeśli byłam ogólnie usatysfakcjonowana zakończeniem. Nie wpłynęło to jednak na mój ogólny odbiór książki, bo absolutnie pokochałam to, jak prawdziwa i złożona była. Zawiera w sobie tak wiele prawd o życiu i związkach, że nie nadążałam z zakreślaniem ukochanych momentów. Więc jeśli jeszcze jej nie czytaliście, mogę mieć tylko nadzieję, że znajdziecie się w gronie tych osób, którzy ją pokochali.

Emily Henry to amerykańska autorka powieści młodzieżowych oraz takich przeznaczonych tylko dla dorosłych. Kilka jej książek osiągnęło status bestsellerów. Studiowała kreatywne pisanie w Hope College i nieistniejącym już New York Center for Art & Media Studies. Obecnie spędza większość czasu w Cincinnati w Ohio, ale też w sąsiednim stanie, Kentucky. W Polsce znana choćby jako autorka powieści "Miłość, która przełamała świat".

Tytuł: Happy Place

Autor: Emily Henry

Tytuł w oryginale: Happy Place

Data premiery: 23 sierpnia 2023

Wydawnictwo: Kobiece

Liczba stron: 432

Ocena: 9/10

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Kobiecym:

Czytaj dalej »

Sally Thorne - The Hating Game

Nemezis (rzeczownik)

1. Przeciwnik lub rywal, którego osoba nie może pokonać

2. Czyjaś zguba

3. Joshua Templeman

Lucy Hutton i Joshua Templeman wzajemnie się nienawidzą. Nie chodzi o nielubienie się ani niechętne tolerowanie swojej obecności. To czysta nienawiść.

Nie mają również żadnego problemu z jawnym okazywaniem swoich uczuć. Przelewają je w serii rytualnych pasywno-agresywnych manewrów, które wykonują, siedząc naprzeciwko siebie w pracy. Pech chciał, że dzielą biuro jako asystenci prezesów wydawnictwa. Lucy nie może zrozumieć ponurego, sztywnego i drobiazgowego podejścia Joshui do pracy. On zaś nie dowierza i dziwi się, widząc jej dziwactwa, jaskrawe outfity i niepohamowany optymizm.

Rywalizacja tych dwojga nabiera zupełnie innego wymiaru, gdy okazuje się, że będą walczyć o ten sam awans. Żadne z nich nie zamierza się poddać, a napięcie między nimi sięga zenitu. W końcu Lucy zaczyna dostrzegać, że być może wcale nie darzy Joshui nienawiścią. A on wcale nie nienawidzi jej. 

Czy jest to tylko ich kolejna gra?

Właśnie tak się pisze dobre komedie romantyczne. Zupełnie mnie nie dziwi, że ta książka doczekała się ekranizacji (jeśli ktoś jeszcze jej nie widział, film znajdziecie na Prime Video), bo niektóre momenty tej historii zostały wręcz stworzone, by je odwzorować na ekranie. Bardzo długo czekałam, aż ktoś w końcu wznowi u nas tę książkę (niegdyś wydaną przez Wydawnictwo Rebis pod tytułem "Wredne Igraszki"), aby mogła trafić do szerszej grupy odbiorców, którzy być może nie mieli okazji przeczytać jej za pierwszym razem i w końcu moje prośby zostały wysłuchane! A ja mogę napisać tyle - czeka was niezapomniana przygoda z całą masą śmiechu i motylków w brzuchu. 

Joshua i Lucy. Lucy i Joshua. Ogień i woda. Najwięksi nemezis, którzy codziennie rzucają sobie kpiarskie spojrzenia zza swoich biurek. Praca w wydawnictwie może i jest dla Lucy spełnieniem marzeń, ale odkąd dwa lata temu doszło do połączenia z innym wydawnictwem, a jej towarzyszem w biurze został sam podmiot szatana, codziennie musi się szykować na nową wojnę. Obydwoje nie mają problemu z dogryzaniem sobie, a ich wzajemne kłótnie i skargi do działu HR są wręcz klasykiem. Rywalizacja nabiera tempa, gdy okazuje się, że obydwoje mają szansę na awans, ale tylko jedno z nich może zdobyć tę posadę. Lucy wie, że jeśli to Josh wygra, nie będzie mogła zostać w biurze i być jego podwładną. I chociaż mówi mu to otwarcie... wkrótce obydwoje zaczynają zdawać sobie sprawę, że być może wcale nie chcą, aby ich drogi się rozeszły, a za wieloletnimi docinkami kryją się uczucia, do których żadne z nich nie chce się przyznać.

Wiem, że ta książka promowana jest głównie jako enemies to lovers, ale szczerze powiedziawszy, nie tak bym ją określiła. Jeśli już, to bardziej rivals to lovers. Josha i  Lucy dzieli wiele, przez co ciągle dochodzi między nimi do spięć i kłótni, ale powiedziałabym bardziej, że to podsycone flirtem i chemią docinki, aniżeli nienawistne kłótnie. Jednym się to spodoba, inni mogą być zawiedzeni - to już pozostawiam wam do oceny. Ja natomiast byłam zachwycona. Czytałam już tę książkę kilka razy lata temu, ale od tamtej pory nie miałam czasu do niej powrócić i zdążyłam już zapomnieć, jak przyjemnie się ją czyta. Chemia między tymi bohaterami jest tak naturalna i niewymuszona, że dosłownie przez większość książki miałam w brzuchu motylki i nie mogłam się przestać uśmiechać.

Autorka przykłada uwagę do tak wielu detali, jeśli chodzi o ich relację. Chociaż zaczynają jako rywale, od razu można zauważyć te małe momenty i szczególiki, które pozwalają nam myśleć, że tu chodzi o coś więcej, niż zwykłą nienawiść. Wzajemne podpuszczanie się i irytowanie tej drugiej osoby spotęgowane zostają wszelkiego rodzaju grami, w które angażują się po cichu - grę w spojrzenia, grę w zazdrość... aż w końcu w grę w pocałunki i w grę w miłość. Ta napisana z humorem relacja jest jednocześnie podszyta niesamowitą wrażliwością i emocjami, które kumulowały się między mi przez lata, więc bardzo często dochodzi między nimi do emocjonalnych konfrontacji.

Moje ulubione książki to te, które pozwalają mi poznać bohaterów na różnych poziomach, a Josh i Lucy to bohaterowie z krwi i kości. Poznajemy nie tylko ich frywolną, zabawną stronę, która ujawnia się w ich licznych sprzeczkach, ale też tę bardziej wrażliwą, podatną na zranienie i skrywającą różne demony. Ich szczere rozmowy, w których dzielili się swoimi obawami, historiami rodzinnymi, porażkami i bólem, to były moje absolutnie ulubione momenty, bo właśnie wtedy ich uczucie objawiało się najmocniej.

Lucy to bohaterka, która lubi zadowalać wszystkich wokół, ale rzadko kiedy robi coś dla siebie. Jest miła dla wszystkich współpracowników, nawet jeśli oni tę dobroć wykorzystują, niejednokrotnie zmuszając ją do odwalania za nich ich roboty. Natomiast Josha wszyscy się boją - jest rewelacyjny w swojej pracy, ale nie socjalizuje się z nikim, jeśli nie musi, a na dodatek odpycha wszystkich od siebie swoją surowością. Mogą zdawać się swoimi całkowitymi przeciwieństwami, ale są jednocześnie tak do siebie podobni - on spędził lata szukając miłości u ojca, jedynej osoby, która powinna go nią obdarzać bezwarunkowo, nie mogąc nigdy sprostać jego oczekiwaniom, a ona wolała zrezygnować z własnego komfortu, jeśli dzięki temu wszyscy by ją lubili, za wszelką cenę unikając myślenia o tym, jaka jest w rzeczywistości samotna. Kocham to, jak na siebie oddziaływali i motywowali, aby coś w swoim życiu zmienić, jednocześnie obdarzając się ciepłem bezpieczeństwa i akceptacji.

Obiektywnie mówiąc, koncept tej historii nie jest niczym nowatorskim i pewnie znalazłoby się parę podobnych książek, które może byłyby nawet lepsze. Ale czy to mi przeszkadzało w tym, by się absolutnie, bezpowrotnie zakochać w Joshu i Lucy? Ani trochę. Czytanie tej książki to była dla mnie czysta przyjemność, przygoda, dzięki której na moich ustach cały czas tkwił szeroki uśmiech, na policzkach zdrowe rumieńce, a w brzuchu szalał cały rój motylków. Dla mnie "The Hating Game" to takie guilty pleasure, lekka historia, do której powracam, gdy potrzebuję się rozerwać i zakochać. Osobiście uważam, że to jeden z przyjemniejszych rom-comów na rynku.

SALLY THORNE to autorka, która mieszka w Australii. Po godzinach pracy zamyka się w swoim barwnym, fikcyjnym świecie. Wierzy, że miłośniczki romansów w każdej książce szukają uczuć jeszcze bardziej intensywniejszych niż je znalazły w poprzedniej, a nie jest to łatwe...

Tytuł: The Hating Game

Autor: Sally Thorne

Tytuł w oryginale: The Hating Game

Wydanie: II

Data premiery: 6 września 2023

Wydawnictwo: Czwarta Strona

Liczba stron: 400

Ocena: 10/10

Czytaj dalej »

Adalyn Grace - Belladonna

Signa Farrow ma typowe dla dziewiętnastolatki marzenia. Chce nosić piękne suknie, chodzić na bale i dobrze wyjść za mąż. Jednak jej przeznaczeniem okazuje się coś zupełnie innego, coś, od czego całe życie próbowała uciekać.

Osierocona w dzieciństwie, trafia pod opiekę różnych osób, które są bardziej zainteresowane jej spadkiem niż nią samą. Jej kolejny dom to Thorn Grove, dwór zamożnych krewnych. Patriarcha rodu jest pogrążony w żałobie po zmarłej żonie, jego synowie walczą zaciekle o majątek, a córka, Blythe, cierpi na tajemniczą i zdaje się śmiertelną chorobę. To właśnie w tym miejscu Signa odkryje swoją prawdziwą naturę. I dowie się, dlaczego Śmierć jest tak blisko…

Zbliżający się okres halloweenowy to idealny czas na czytanie i oglądanie klimatycznych historii, a ja od razu wiedziałam, że "Belladonna" będzie idealną jesienną powieścią. Nie myliłam się - od razu przepadłam dla tego mrocznego, gotyckiego klimatu, pochłonięta rozgrywającą się akcją i kolejnymi tajemnicami. Nie mogłam odłożyć tej książki na bok, tak przyjemnie mi się ją czytało. Szczególnie, że pod wieloma względami ogromnie przypominała mi "Jak podejść Rozpruwacza" Kerri Maniscalco, a to jedna z moich ulubionych powieści w tym klimacie.

Dziewiętnastoletnia Signa Farrow została sierotą jako młoda dziewczynka i od tamtej pory jej opiekuni zmieniali się szybciej, niż zdążyła się do nich przyzwyczaić. Każdy z nich był bardziej zainteresowany jej bogactwem i dziedzictwem, niż nią samą i ich wszystkich łączyło jedno - każdy w końcu umierał. Śmierć krok po kroku odbierała jej wszystko, każdą osobę, która pojawiała się w jej życiu, odbierając jej szansę na normalne życie wśród innych rówieśników. Gdy dostaje zaproszenie od swoich ostatnich żyjących przodków i przeprowadza się do odrobinę mrocznej posesji Thorn Grove, nie może pozbyć się nadziei, że to wreszcie jej szansa, by rozpocząć życie, którego zawsze pragnęła. Zdobyć przyjaciół, być może znaleźć męża i w końcu się ustatkować. Ale wtedy Śmierć powraca, a jej nadzieje pryskają jak bańka, gdy dowiaduje się, że jej kuzynka powoli umiera w tajemniczych okolicznościach, a piękna posesja skrywa duchy i tajemnice przeszłości, które błagają ją o rozwiązanie zagadki. Gdy objawia się jej duch zmarłej żony głowy domu i zdradza szokującą prawdę, Signa postanawia podjąć wszelkie środki, aby uratować rodzinę i jej jedyną szansę na normalne życie. Jej nieoczekiwanym sojusznikiem zostaje odrobinę arogancki, ale pociągający stajenny, Sylas, oraz... sam Śmierć.

Ta książka przeniosła mnie w miejsce przyprawiające o ciarki na całym ciele, ale tak intrygujące, że z szybszym biciem serca pochłaniałam kolejne wskazówki, które pomogłyby mi odkryć odpowiedzi na różne pytania wirujące w mojej głowie. Wyobraźcie to tylko sobie - ogromna, ale stara posesja, duchy osób, które z różnych powodów tkwią w tym miejscu, dziwne sytuacje i próby morderstw na członkach rodziny, a wszystko to osadzone w realiach życia w XIX wieku. Autorka opisuje ten świat tak rewelacyjnie, że oczami wyobraźni widziałam wydarzenia z tej książki. Zagadki rodziny Hawthorne'ów i duchów przeszłości związanych z ich domem już od pierwszych stron budowały napięcie. Ja sama z zapartym tchem śledziłam fabułę i szukałam kolejnych wskazówek, kto za wszystkim stoi - niestety z czasem ta ekscytacja zaczęła trochę opadać, a rozwiązania poniektórych wątków okazały się być oczywiste, ale i tak świetnie się bawiłam.

Postacie w tej historii są tak dobrze nakreślone, że poznawanie ich to była czysta przyjemność. Signa nie zostanie raczej moją nową ulubioną bohaterką, ale polubiłam ją zarówno za jej determinację i upór, jak i tę bardziej wrażliwą stronę, która po prostu pragnęła normalności i uwagi innych osób. Całe życie czuła się tak, jakby ciążyła na niej klątwa, zresztą niejedna osoba nie omieszkała się jej tego wytknąć. Wszyscy, którzy się nią opiekowali, w końcu umierali. Nikt z nich, poza jej babką, nie potrafił okazać jej miłości. Naturalne więc stało się jej pragnienie wpasowania się w jakieś miejsce za wszelką cenę - nawet jeśli oznacza to przyporządkowywanie się normom społecznym, które bardziej ją tłamszą, niż ekscytują.

Jej pobyt w Thorn Grave okazuje się być pełen mrożących krew w żyłach tajemnic, poszukiwania odpowiedzi po ciemnych kątach starej biblioteki, krążenia po mrocznych odmętach zamkniętego i porzuconego ogrodu, ale jest też jej pierwszą szansą na nawiązanie znaczących relacji. Poza rodziną Hawthorne'ów, pogrążonego w żałobie Elijaha, leżącą na łożu śmierci Blythe, która niespodziewanie staje się jej najbliższą przyjaciółką, a nawet odrobinę niepoważnym, lecz zabawnym Percym, autorka przedstawia nam także dwa potencjalne obiekty miłosne, czego zupełnie się nie spodziewałam. Sylas staje się zmorą życia Signy, ale jednocześnie jej nieoczekiwanym przyjacielem i kimś, kto po raz pierwszy w życiu budzi w bohaterce uczucia, jakich nie dane jej było dotychczas zaznać. Jego postać może i nie była tak permanentna, jak inne, ale strasznie się z nim polubiłam. Może dlatego, że mam słabość do wszelkich Thomasów Cresswellów tego świata (owszem, znowu porównanie do "Jak podejść Rozpruwacza"), a on tak bardzo mi go momentami przypominał, że natychmiast zdobył moje serce. Odrobinę arogancki, pewny siebie, ale z sercem na dłoni.

Natomiast Śmierć... tutaj już moje uczucia są bardziej skomplikowane. Jego postać została stworzona rewelacyjnie - nie jako ktoś, kto jedynie niesie za sobą spustoszenie, zostawia rozpacz i cierpienie. Jak na fantastyczne stworzenie, to ze wszystkich postaci w tej książce właśnie on wydał mi się być najbardziej człowieczy. Chociaż ma tak potężną moc odbierania komuś życia, poznajemy go przede wszystkim jako osamotnioną osobę, która przez długie tysiąclecia miała tylko jedno zadanie, nie mogąc pozwolić sobie nawet na chwilę ludzkiego życia. Został stworzony w jednym celu i tego dokonywał - patrząc z daleka na ludzi, którzy żyli, kochali, łamali sobie serca, rodzili się, umierali. Do czasu pojawienia się Signy, jedynej osoby, którą mógł dotknąć bez obawy, że odbierze jej życie. Którą mógł poczuć.

I tutaj pojawiają się moje skomplikowane uczucia, bo romans mnie tak naprawdę najmniej mnie interesował, a niestety miałam wrażenie, że przez większość czasu Śmierć pojawiał się właśnie w celu popchnięcia wątku romantycznego do przodu. Być może dlatego, że przez całą książkę nie wiedziałam, co o ich relacji myśleć. Połączenie człowieka ze Śmiercią, kosiarzem, którzy swoim dotykiem zabija i pomaga zmarłym przejść na drugą stronę, to bardzo dziwne połączenie. Nie mogłam zapomnieć o tym, że mamy tu do czynienia z postacią mającą tysiące lat, która znała Signę zanim Signa poznała jego - zanim w ogóle nauczyła się mówić. I chociaż bardzo go polubiłam, a ich relacja była naprawdę piękna i wzruszająca, to ten jeden aspekt ciągle do mnie powracał i nie mogłam o nim tak po prostu zapomnieć. Na dodatek jeden z największych plot twistów tej książki związany ze Śmiercią udało mi się przewidzieć już po pierwszych paru rozdziałach, więc tym bardziej poczułam się rozczarowana.

Pomimo paru zgrzytów i tak uważam, że "Belladonna" to rewelacyjna, niezwykle klimatyczna powieść, która mnie pochłonęła. Autorka pisze tak kolorowym, wciągającym językiem, że poczułam się, jakbym była na planie serialu "Nawiedzonego domu w Bly", tylko z elementami fantastyki. Aż nie mogę się doczekać drugiego tomu, który autorka już idealnie wprowadza pod koniec tej części, aby ponownie spotkać się z tymi bohaterami i być może poznać paru nowych. Jeśli macie ochotę na dziewiętnastowieczny gotycki paranormalny romans z tajemnicami oraz morderstwami w tle, o kimś, kto przez całe swoje istnienie nie mógł nikogo dotknąć, żyjąc w samotności, i dziewczynie, która jest pierwszą osobą, która go widzi i rozumie, to bardzo wam polecam "Belladonnę".

ADALYN GRACE to bestsellerowa autorka "New York Timesa" i "USA Today". Jej powieść Władczyni dusz została okrzyknięta przez Entertainment Weekly najlepszą książką fantasy young adult 2020 roku. Zanim zaczęła pisać, pracowała w teatrze, była naczelną redaktorką gazety non profit i stażystką w Nickelodeon Animation Studio. Mieszka w San Diego. 

Tytuł: Belladonna

Autorka: Adalyn Grace

Seria: Belladonna. Tom 1

Data premiery: 11.10.2023

Liczba stron: 384

Wydawnictwo: Uroboros

Ocena: 7/10

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Uroboros:

Czytaj dalej »